การพูดหน้าชั้นเรียน ๕ นาทีวันนี้เป็นหน้าที่ของสาวน้อยตัวเล็กชื่อหลายพยางค์ ก่อนจะพูดเธอขอร้องครูนกอยู่หนึ่งเรื่องคือ ห้ามให้เพื่อนๆ ถ่ายรูปของเธอ ปรากฏว่าเพื่อนๆให้ความร่วมมือดีมาก
          นอกจากนี้การเล่านิทานของเธอก็น่าสนใจ ทำให้หยุดการแซวของเพื่อนๆ ได้ดีทีเดียว เรื่องเล่าขอเธอคือ ชาวนากับลา.....    

     

   

            กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีชาวนาคนหนึ่งเลี้ยงลาไว้ตัวหนึ่งซึ่งแก่มากแล้ว วันหนึ่งชาวนาได้ พาเจ้าลาแก่ออกไปข้างนอกด้วยความโง่เขลาของมันดันเดินซุ่มซ่ามไปตกบ่อแห่งหนึ่ง มันร้องครวญครางเป็นเวลาหลายเพลา ชาวนาเองก็พยายามใคร่ครวญหาวิธีที่จะช่วยมันขึ้นมา ในที่สุดชาวนาหวนคิดขึ้นมาได้ว่า เจ้าลาก็แก่เกินไปแล้วอีกอย่างบ่อนี้ก็ต้องกลบไม่คุ้มที่จะช่วยเจ้าลา ชาวนาจึงไปขอแรงชาวบ้านเพื่อมาช่วยกลบบ่อทุกคนใช้พลั่วตักดินสาดลงไปในบ่อครั้งแรกเมื่อดินไปถูกหลังลามันตกใจและรู้ชะตากรรมของตนทันที มันร้องโหยหวนทันทีสักพักหนึ่งทุกคนก็แปลกใจที่เจ้าลาเงียบไป หลังจากที่ชาวนาตักดินใส่ไปในบ่อได้สักสองสามพลั่วก็เหลือบมองลงไปในบ่อ ก็พบกับความประหลาดใจที่ว่า
ทุกครั้งที่ทุกคนสาดดินไปถูกหลังลามันจะสะบัดดินออกจากหลัง แล้วก้าวขึ้นไปเหยียบบนดินเหล่านั้น  ยิ่งทุกคนพยายามเร่งระดมสาดดินลงไปมากเท่าไรมันก็ก้าวขึ้นมาได้เร็วมากยิ่งขึ้น ในไม่ช้าทุกคนต่างประหลาดใจที่เจ้าลาที่สามารถหลุดพ้นจากปากบ่อดังกล่าวได้

 

ที่มา เรื่องชาวนากับลา

 

            สาวน้อยชื่อหลายพยางค์ สรุปว่าข้อคิดที่ได้จากนิทานเรื่องนี้คือ จงอย่าท้อถอยและยอมแพ้ จงแก้ไขปัญหาเพื่อที่เราจะได้ก้าวสูงขึ้นไปเรื่อยๆ เป็นขวัญกำลังใจสู่เพื่อนๆ ในการเตรียมสอบกลางภาคได้อย่างดี