จาก สามวันที่อยู้กับการจัดกระบวนการหลักสูตร การบริหารเครือข่ายทางสังคม พอจะตกผลึกได้ดังนี้
ต้องเข้าใจธรรมชาติของเครือข่ายก่อนว่า
+ ความร่วมมือ ความสัมพันธ์ต้องอยู่บนหลักของการแลกเปลี่ยน และการเสริมพลังกันและกัน
+ ความสัมพันธ์ระหว่างภาคีต้องเป็นไปอย่างไม่เป็นทางการ และมีอิสระต่อกัน
+ เข้าใจวงจรชีวิตของเครือข่าย มีประเด็นร่วม มาร่วมกัน ประเด็นคลี่คลาย สลายตัว แต่ต่อสายตรงไว้(สายสัมพันธ์) มาร่วมกันใหม่ในประเด็นใหม่
การก่อร่างสร้างเครือข่าย
+ มีแกนนำ (ทีมนำ) ที่เข้าใจความซับซ้อนของประเด็นปัญหา
+ เริ่มแสวงหาภาคี (ทีมทำ)
+ วิเคราะห์สถานการณ์/ปัญหา พัฒนาเป้าหมายร่วมที่มีพลัง
+ จัดการข้อมูล เพื่อให้เข้าใจถึงโครงสร้างของปัญหาที่แสนจะสลับซับซ้อน
+ พัฒนายุทธศาสตร์ที่ครบรอบด้าน
การบริหารเครือข่าย
+ สานสัมพันธ์ให้ถูกคน (ทีมนำ ทีมทำ ทีมหนุน)
+ ออกแบบกลไกประสานงาน ศูนย์ย่อย Node กำหนดบทบาทหน้าที่
+ สร้างจังหวะความร่วมมือ อย่ามัวถือกติกาแบบเคร่งครัด หากอึดอัดต้องยืดหยุ่น ท่าทีที่เสริมหนุน
+สื่อสารกันเป็นนิจ ให้สะกิดแรงใจ คอยใส่ไฟให้ฮีกเหิม อย่าลืมเติมพลังใจ
+ พัฒนาศักยภาพภาคีให้ถ้วนทั่ว อุดรอยรั่วเสริมความรู้ หนุนชู เครื่องมือใหม่ ให้ช่วยงาน
+ ประสานเรื่องเงินทอง หรือของที่ต้องใช้
การสร้างความเข้มแข้ง และ การพัฒนาเครือข่ายสู่ความยั่งยืน
+ เรียนรู้และปรับตัว (แลกเปลี่ยนเรียนรู้สม่ำเสมอ ทบทวนประเมินตนเองบ่อยๆ)
+ ขยายงาน ขยายพื้นที่ ขยายสมาชิก
+ กิจกรรมต้องต่อเนื่อง
+ เชิดชูภาคีเด่น หาจุดเด่นของทุกภาคี
+ รู้จักเล่นประเด็นใหม่
+ อย่าลืมสร้างพลังคนรุ่นใหม่เอาไว้เติม
+ ต่อสาย(สัมพันธ์)ตรง เอาไว้
เห็นด้วยทุกกระบวนการครับ ไม่ว่าประเด็นใดก็ตามล้วนหยัดยืนอยู่บนฐานการมีส่วนร่วม
และการจัดการความรู้ร่วมกันเป็นระยะๆ ในทุกกระบวนการ
ขอบคุณครับ