ทุกลมหายใจของต้นไม้ ย่อมส่งผ่านความหมายและประโยชน์ให้แก่ผู้อื่น อย่างไม่มีข้อแม้และเงื่อนไข ส่งไป... ส่งไป.....แม้ผู้ที่ไม่เคยเข้าป่า แต่อากาศที่บริสุทธิ์เหล่านี้ ก็ส่งไปถึงขั้วปอดของเขาอยู่ดี

 เมื่อวันที่ 6- 10 ธันวาคม ผู้เขียนได้มีโอกาสไปพบปะชาวบล็อก และมิตรใหม่ในนาม กลุ่มเฮฮาศาสตร์ ที่ห้วยขาแข้งจังหวัดอุทัยธานี เป็นประสบการณ์ การใกล้ชิดป่ามากที่สุด ครั้งหนึ่งในชีวิต การกิน อยู่ หลับนอนกับป่ามา 5 วัน ทำให้รู้ว่า ป่านี้มีจิตวิญญาณ มีชีวิตมากมายที่มองเห็นและไม่เห็น ทั้งอบอวนไปด้วยพลังต่างๆนานา ที่สัมผัสด้วยใจอันสบายๆของเราเอง

 

 

เส้นทางฝุ่นขาวเส้นนี้ ใช้เดินไปโรงอาหารทุกวัน ออกจากที่พักตั้งแต่เช้าตรู่ เดินละน้ำค้างกลางไพร รอชมพระอาทิตย์อุทัยที่ชายน้ำ ของ อ่างเก็บน้ำทับเสลา ลมเช้าชายป่าเป็นอย่างนี้นี่เอง มีน้ำหนัก สีความสดชื่นแจ่มใสแทรกมาทุกลมโบก ทำให้ผู้เขียนแอบนึกไปว่า จิตวิญญาณของป่าเขาลำเนาไพรคงมาต้อนรับพวกเรา ที่ตั้งใจจะมาเรียนรู้ และทำความรู้จักกับคำว่าอนุรักษ์ธรรมชาติ นับตั้งแต่เช้าวันนี้เป็นต้นไป

 

ต้นไม้ใหญ่รอบๆบ้านพัก ดูสง่างามมั่นคง เหมือนพี่ใหญ่ ที่ยอมให้น้องเล็ก เช่นพืชเถาต่างๆ มาเกาะเกี่ยวอาศัยอย่างกับเป็นครอบครัวเดียวกัน โดยไม่คิดว่าเป็นภาระอันใด ต้นไม้ก็เป็นสิ่งมีชีวิต มีพลัง ให้อากาศ ให้การเติบโตพัฒนาของสิ่งมีชีวิตเช่นสัตว์ และมนุษย์ ทุกลมหายใจของต้นไม้ ย่อมส่งผ่านความหมายและประโยชน์ให้แก่ผู้อื่น อย่างไม่มีข้อแม้และเงื่อนไข ส่งไป... ส่งไป.....แม้ผู้ที่ไม่เคยเข้าป่า แต่อากาศที่บริสุทธิ์เหล่านี้ ก็ส่งไปถึงขั้วปอดของเขาอยู่ดี

 

  ผู้เขียนเชื่อว่าทุกคนที่ได้มาสัมผัสป่าอย่างบริสุทธิ์ใจ ย่อมสัมผัสได้กับความรู้สึกนี้เช่นเดียวกัน ไปท่องไพรกันค่ะ ทั้งที่ห้วยขาแข้ง แม่วงก์ แม่เรวา ซึ่งจะได้บันทึกพาชมไปพร้อมๆกันต่อไป

  ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ วิญญาณไพรมีจริงนะคะ ที่จะชักชวนเราให้รักและอยากปกป้องพวกเขาไปอีกแสนนานทีเดียว