ช่วงแห่งการมรณะภาพของหลวงพ่ออุตตมะ

วันนี้ตื่นเช้าขึ้นมาเข้าไปห้องน้ำที่พัก...สังเกตุเห็นมดดำเดินกันเป็นสายจากล่างขึ้นสู่บน...มีจำนวนมาก ๆ...ผมจึงเกิดแนวคิดว่า...คงอีกไม่นาน...ฝนคงตกหนัก...

         ที่นี้...จากการดูข่าวเมื่อวานเห็นภาพพระเกจิอาจารย์ดังจากทางตะวันตกของประเทศไทย...ด้วยความคารวะอย่างสูงยิ่ง...ย้อนไปเมื่อ 15  ปีที่ผ่านมา...ขณะผมเดินไปห้องสมุดของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย...วัดมหาธาตุ ฯ  กทม.  เพื่อศึกษาพุทธปรัชญา...

           มีรถมาจอดที่ลานอโศกซึ่งอยู่ลานวัดมหาธาตุ ฯ  ข้างหน้า  มจร.

และเห็นบรรดาลูกศิษย์มากันเยอะ  หนึ่งในนั้นที่ผมจำได้คือ  พระมหาโต  และผู้ที่ยืนอยู่ข้างรถ...นิ่ง...สงบ...เย็น...

คือ หลวงพ่ออุตตมะนั้นเอง...

             เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ผมเห็นและนมัสการท่าน...ครับ

เมื่อครั้งผมไปอยู่อินเดียเพื่อเรียนหนังสือในปีสุดท้าย...ก็เจอพระมหาโต...ไปจำพรรษาที่วัดไทยสารนาถ...

จากชื่อเสียงแห่งความดีงามของท่านหลวงพ่ออุตตมะ  เปรียบเหมือนศูนย์รวมจิตใจของชาวไทยเชื้อสายพม่า...

              ผมเกือบได้เดินทางเที่ยวพม่าแล้วครั้งหนึ่งที่พระมหาสุชาต  ชาวกระเหรี่ยง อ. สังขระ  ชวนให้ไปเมื่อครั้งผมยังเป็นพระหนุ่ม ๆ  โดยจะผ่านไปทางวัดหลวงพ่ออุตตมะแล้วเข้าไปทางด่านเจดีย์สามองค์  โดยมีข้อแม้ว่าถ้าเดินทางไปผมต้องไม่โกนคิ้ว  แล้วห่มจีวรสีเหมือนของพระพม่า...ฮา ๆ เอิก ๆ 

               ผมเกือบแปลงรูปเป็นพระพม่าประมาณ  2  เดือนแล้วครับ    ตามคำบอกเล่า  เจดีย์นี้  องค์ที่ 1 อยู่ฝั่งไทย  องค์ที่ 3  อยู่ฝั่งพม่า  และองค์กลาง ๆ  อยู่ตรงเขตแดนไทย-พม่าพอดี...

              ช่วงแห่งการมรณะภาพของหลวงพ่ออุตตมะขอบันทึกน้อมบูชาคารวะพระเกจิอาจารย์ดังแห่งภาคตะวันตกของประเทศไทยไว้ ณ  โอกาสนี้ด้วยครับ...