เสียดายนัก ประเพณี "เอามื้อ เอาวัน"

-------------------------
"เอามื้อ-เอาวัน" บนดอย
คือถ้อยคำคนชวนฝัน
วิถีประชาแต่เดิมนั้น
มีกันเพียงเอามื้อเอาแรง
-------------------------
วันนี้สูเกี่ยวนาข้า
พี่ป้ามาร่วมขันแข็ง
ไร้ค่าจ้างทรัพย์สินแพง
หนึ่งแปลงสองแปลงเสร็จไป
-------------------------
พรุ่งนี้ข้าเกี่ยวนาสู
จับคู่ควงเคียวเกี่ยวได้
ตอบมื้อทดแทนด้วยใจ
มิยากได้ทรัพย์สินเงินทอง
-------------------------
เมื่อทุนนิยมพ่นพิษ
ลิขิตประชามัวหมอง
น้ำใจที่เคยใฝ่ปอง
เจ่อนองไปด้วยราคา
-------------------------
ทำงานกันหวังแต่ได้
วุ่นวายเสาะแสวงหา
ลืมทิ้งภูมิปัญามีค่า
อำลา "เอามื้อ" สามัคคี
-------------------------
"พาดีซอ" 14/11/56