สมัยเป็นเด็กวัดใน กทม เดินผ่านเยาวราช ไปเที่ยวงานกระทงที่สนามหลวง

ขากลับดึกมาก และเหนือยแล้ว (ไม่มีอะไรกินด้วย เพราะไม่มีเงินซื้อ)

แต่ จะขึ้นรถเมล์ ก็ไม่มีเงินขึ้นรถกลับวัดมหาพฤฒาราม แถวคลองผดุงฯ ข้างตลาดน้อย (ขาไปเดินไป) 

ผมจึงตัดสินใจไปลอยคอในคลองหลอดหลังกระทรวงกลาโหม หาเงินในกระทงไปเป็นค่ารถเมล์ 
สมัยนั้น 50 สต (ถ้าแต่งชุดนักเรียน 25 สต)

ลอยคอเก็บอยู่สักครึ่ง ชม ก็ได้มาเกินเป้าหมาย 

เหลือเป็นค่าอาหารกลางวัน (วันละ 50 สต) อีกหลายวันครับ 

นี่คือเรื่องจริงเมื่อปลายปี 2508 ครับ อิอิอิอิอิอิอิ 

ดังนั้น............

เวลาเห็นเด็กลอยคอเก็บเงินในกระทงทีไร คิดถึงชีวิตตัวผมเองทุกครั้ง 

ผมจะชื่นชมในการสู้ชีวิตของเขา แบบเดียวกับที่ผมสู้มากว่าจะรอด
................................................................



และคิดไม่ถึงว่าวันนี้ ........

จะมีคนเอาเงินใส่กระทงถึง 1000 บาท 

ค่าเงินมันลดลงเร็วขนาดนั้นเลยหรือครับ หรือระดับใจบุญท่านสูงส่ง

ถ้าเทียบไปนะครับ ถ้าผมได้ คงจะใช้นั่งรถเมล์ได้อีกเป็นเดือนเลยครับ 

มีอาหารกลางวันและอาหารเย็นกินไปอีกหลายวัน (ปกติได้ทานบ้าง ตามที่เหลือจากพระ)

 

หรือกระทงทำด้วยแบงค์ร้อยแบบนี้



จึงขออนุโมทนากับท่านผู้ใจบุญ

น่าจะช่วยชีวิตเด็กเก็บกระทงได้อีกหลายวันครับ
.............................................................

จาก อดีตเด็กวัดจนๆครับ อิอิอิอิ