การที่เรามองทุกคนในแง่ดีจะทำให้เราประสบแต่สิ่งดีๆ ดังคำกลอนเขามีส่วน เลวบ้าง ช่างหัวเขา จงเลือกเอา ส่วนที่ดี เขามีอยู่ เป็นประโยชน์ โลกบ้าง ยังน่าดู ส่วนที่ชั่ว อย่าไปรู้ ของเขาเลย

 

        เธอเป็นสาวน้อยคนแรกของการออกมาเล่าเรื่องที่อยากอ่านอยากเล่าให้เพื่อนๆและครูฟัง  โดยเธอเริ่มจากขออนุญาตใช้กระดาน  ซึ่งเธอเริ่มเขียนวงกลมและระบายทึบจากนั้นตั้งคำถามเพื่อนๆ ว่ามองเห็นอะไร  ส่วนเพื่อนก็ตอบจริงจังบ้าง  ตอบแบบออกทะเลบ้าง

 


      เธอก็เลยสรุปว่าคนส่วนใหญ่จะมองจุดสีดำมากกว่าพื้นที่สีขาวรอบๆ โดยสรุปเชื่อมโยงไปยังคนส่วนใหญ่จะมองเห็นสิ่งไม่ดีมากกว่าสิ่งที่ดีซึ่งจริงแล้ว เราควรจะหัดมองให้เห็นสิ่งดีมากกว่าสิ่งที่ไม่ดี  โดยเฉพาะเวลาที่เรามองคนอื่น
      หากเราทำเช่นนี้ได้เราจะรู้สึกสบายใจ คนรอบข้างก็สบายใจและบรรยากาศก็จะดีไปด้วยและที่สำคัญเราต้องไม่กล่าวโทษหรือยกความผิดพลาดให้ผู้อื่น  โดยเธอนำเสนอถึงการชี้นิ้วโทษเพื่อน จริงๆ แล้วสามนิ้วที่เหลือจะชี้มาที่ตัวเราเองค่ะ


      สรุปการบอกเล่าของศิษย์คือ  การคิดบวกชีวิตก็มีแต่งอกงาม  ครูนกได้ถามเธอว่าทำไมเลือกอ่านและนำเสนอเรื่องนี้ คำตอบน่าชื่นใจค่ะ "มาจากหนังสือที่หนูชื่นชอบ"
      คำตอบเล็กๆ แต่น่าชื่นใจสำหรับครูคือ การมีศิษย์รักการอ่านที่สำคัญนำมาถ่ายทอดเล่าสู่กันฟังได้ด้วยะ  ส่วนครูเองเมื่อฟังก็ได้ทบทวนแนวคิดที่มีประโยชน์ต่อตนเองอย่างมากมาย

เขามีส่วน เลวบ้าง ช่างหัวเขา
จงเลือกเอา ส่วนที่ดี เขามีอยู่
เป็นประโยชน์ โลกบ้าง ยังน่าดู
ส่วนที่ชั่ว อย่าไปรู้ ของเขาเลย

จะหาคน มีดี โดยส่วนเดียว
อย่ามัวเที่ยว ค้นหา สหายเอ๋ย
เหมือนเที่ยวหา หนวดเต่า ตายเปล่าเลย
ฝึกให้เคย มองแต่ดี มีคุณจริง ฯ

คติธรรมสอนใจจาก  ท่านพุทธทาสภิกขุ.