ทหารแก่

ขุนพลกระหน่ำกร่ำศึกมาอย่างโชกโชน
ถึงวันเสร็จศึก ยื่นดาบ ยื่นหอกต่อให้แม่ทัพรุ่นน้อง
คราใจ ปล่อยวาง ยินดี นึกเสียว่าเสร็จสิ้นกิจ
เหลียวมองกลับไปดู แม่ทัพเด็กฟาดฟันชลมุน

กระหน่ำแทงกระหน่ำตีทั้งมิตรทั้งศัตรู
โรมรันอย่างไม่ลืมหูลืมตา ฆ่าให้ตายเสีย
จึงย้อนกลับมาถามไถ่ บอกล่าวอย่างอ่อนเพลีย
แต่ช่างเสียใจ สิ่งที่กระทำไป ดังทำคุณบูชาโทษโปรดสัตว์

มาดหมายว่าโลกสวย การอ่าน ความรู้คงทำให้เจ้าโตขึ้น
แทบสะอื้นตื่นมาจากฝันร้าย เจอฝันร้ายซ้ำ
จุกจิกจุจิจับประเด็นเล็กน้อยไม่เว้นแม้สักค่ำ
ร้องเรียนร่ายร่ำคร่ำครวญรัญจวนทหารแก่
...the old soldier never dies....