การมีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ
ในยามที่ก่อเกิด เจ็บปวดย่อมรู้สึกสัมผัส
วิญญานด้านในร้องระบมเสียงสะพัด
แสนสาหัส ร้าวระบมยากข่มใจ

รู้แท้รู้แจ้งว่าใครหนอที่เจ็บปวด
ที่รวดร้าวแทนเราคือใครหนอ
มิใช่ใครจริงแท้คือแม่พ่อ
เฝ้ารั้งรอถามไถ่เราทุกคืนวัน