ไดๆในโลกล้วนอนิจจังเป็นสัจธรรมและเป็นวิทยาศาสตร์ สิ่งมีชีวิตเกิดขึ้นมาในโลกยังไม่สูญพันธุ์ไปจากโลกถ้าปัจจัยแห่งการดำรงชีพยังอยู่ เมื่อปัจจัยเปลี่ยนสิ่งมีชีวิตย่อมเปลี่ยนรูปร่างทางกายภาพเพื่อความอยู่รอด แต่ถ้าโครงสร้างของปัจจัยเปลี่ยนพฤติกรรมหรืออุดมการณ์เป้าหมายเดิมปรับทิศทาง

มนุษย์เป็นสัตว์สังคมต้องแบ่งหน้าที่และพึ่งพาซึ่งกันและกัน คนทำหน้าที่เสียเองทุกอย่างไม่แบ่งปันหรือภาวะปัจเจกจะไม่เดินไปได้เมื่อมีอุปสรรคและเป็นเหยึ่อของภัยคุกคาม ความเป็นปัจเจกจะหลอมรวมเมื่อมีการละลายพฤติกรรม

 

 

คนหมู่มากต่างวัฒนธรรม ต่างประสพกาณร์ เมื่อมาทำเรื่องเดียวกันต้องเริ่มต้นด้วยปูความรู้พื้นฐาน บรรยายด้วยผู้รู้เปรียบเสมือนการเข้าชั้นเรียน การซักถามแลกเปลี่ยนปรับระดับน้ำล้นแก้วไปกลุ่มน้ำก้นแก้วให้เป็นเหล่าน้ำครึ่งแก้ว และจัดแถวเรียงแถวตอนของมวลน้ำครึ่งแก้ว                  

                                          

พื้นที่ว่างของน้ำครึ่งแก้วคือกระบวนการคิด มองต่างมุม ต่างความเห็น ต่างจุดหมายหรือต่างวิสัยทัศน์ ซึ่งต่างก็เป็นสิ่งสำคัญและมีคุณค่า ต้องรวบรวมและถนอมรักษา

 

 

ชุดความคิดหลายด้านหลายมุมคือภาพรวมที่สับสน ซึ่งหับซ้อนกันเหลื่อมกันเป็นรูปทรงที่ไม่สวยงาม การตบแต่งจัดเรียงสร้างสีสันยอมเรียบร้อยสมบูรณ์เมื่อได้ถกแถลง

 

ถกแถลงหรือแลกเปลี่ยนเติมเต็ม ผลคือผลึกใสแปลงส่องแสงแวววาว เป็นฉันทามติคือสถาปัตยกรรมทางความคิดที่ทรงพลัง

 

มวลอนันต์เมื่ออัตตาเป็นศูนย์