เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม" ตอนความสุขของครอบครัว ระหว่างย่า + ฟ้าคราม

        ทุก ๆ วันศุกร์ (ถ้าย่าไม่ติดไปราชการที่ไหน) ย่าจะต้องกลับบ้านที่พรหมพิรามทุกสัปดาห์ เพราะย่ามีภาระต้องกลับไปดูแลตาทวด + ฟ้าครามและครอบครัวของย่า...ทำไม? ย่าถึงต้องมาซื้อบ้านอยู่ที่ในเมืองพิษณุโลกอีกหลังหนึ่ง ทั้ง ๆ ที่บ้านพรหมพิรามก็มี...เมื่อเกือบ ๑๐ ปีที่แล้ว ปู่เร + ย่า ได้วางแผนกันไว้แล้ว ตอนนั้น ปู่เรก็ทำงานอยู่ที่พิษณุโลก เช่นกัน จนปู่เรเกษียณก็ได้กลับไปอยู่ที่บ้านพรหมพิราม เพื่อดูแลตาทวดซึ่งป่วยเป็นอัมพฤกษ์ + โรคอัลไซเมอร์ในตอนนี้...

      ปู่เร + ย่า ได้วางแผนกันไว้แล้วว่า ถ้าซื้อบ้านที่พิษณุโลกอีกหลังหนึ่ง ก็เพื่อว่าในอนาคต "ฟ้าคราม" หรือหลาน ๆ คนอื่น ได้เข้ามาเรียนในพิษณุโลก จะได้มาอยู่ที่นี่ ไม่ต้องเดินทางกลับไปพรหมพิราม (ระยะทางห่างจากพิษณุโลกประมาณ ๒๕ กม.) และอีกอย่างถ้าย่ามีบ้าน ๒ หลัง ๆ ที่พรหมพิราม ก็ยกให้พ่อเพรียงไป ส่วนบ้านในเมืองพิษณุโลก ก็ยกให้ลุงภัครไป...สำหรับปู่เรกับย่า ก็ขออาศัยอยู่จนกว่าชีวิตจะจากพวกลูก - หลานไป...ก็เท่านี้เอง สำหรับชีวิตมนุษย์...จะกอบโกย ยึดติดอะไรกันนักหนา สำหรับการใช้ชีวิตบนโลกมนุษย์...

      ส่วนเจ้าฟ้าคราม...บ้านหนูก็อยู่แค่เอื้อม เพียงแต่มีทุนสักก้อนหนึ่งที่กำลังแรงกายของหนูหาได้ ยามโตขึ้น...แล้วเข้าไปตัดไม้ในสวนสักที่ปู่เร + ย่า ได้ปลูกไว้เมื่อ ๒๕ ปีที่แล้ว เท่านี้ก็จะเป็นบ้านของหนูแล้ว...ปู่เรกับย่า ได้คิดกันไว้นานแล้ว...แต่ความจริงย่าคิดว่า...เหมือนกับคิดไว้เมื่อไม่นานมานี่เอง...

      ทุกวันศุกร์ - เสาร์ ย่าจะต้องกลับไปหาหนูฟ้าครามของย่า...มีเวลาว่าง ย่าก็จะพาเข้ามาในเมือง พาหนูมาเปิดหู เปิดตาบ้าง เพราะย่าคิดว่า..."หนูต้องรู้ ต้องเห็นบ้าง" กับคำว่า "สังคม" จะได้ไม่ตื่นคน...สัปดาห์นี้ก็เช่นกัน...หลังจากย่าเข้าไปแล้ว ย่าอาบน้ำให้ตาทวด + ทาแป้งเพราะตาทวดช่วยเหลือตนเองไม่ได้แล้ว + ให้ข้าวทาน + ทานยา เสร็จก็พาตาทวดเข้าห้องนอน...พ่อเพรียงบอกย่าว่า..."นมของฟ้าฯ หมดแล้ว ต้องเข้าไปซื้อนม"...

      ย่าก็เลยชวนพ่อเพรียง + แม่อ้อม + ฟ้าคราม เข้ามาซื้อนมกันใน Bic C ที่ในเมืองพิษณุโลก...ตอนนี้ หนูกินนมเก่งมาก คืน ๆ หนึ่ง ตั้ง ๓ - ๔ กล่อง...หนูไม่ต้องกินนมชงแล้ว กินนมกล่องแต่ก็ยังต้องใส่ขวดอีก...ข้อดีของหนูกินนมได้มาก...แต่ข้อเสียของหนู ๆ ไม่ค่อยชอบกินข้าว...กินได้ก็นิดเดียวเอง...แต่เท่าที่ย่าสังเกตดูรูปร่างของหนู ตอนนี้ "ฟ้าคราม" โตขึ้นมากแล้ว...สูงขึ้นมาก...แก้มของหนูสีชมพูเรื่อ ๆ (น่าจะใกล้หน้าหนาว)...ขาของหนูเพรียวขึ้น ไม่เทอะทะเหมือนตอนเล็ก ๆ...ย่ายังคิดว่า..."หุ่นของหนูคงคล้าย ๆ ย่า + ย่าหมู" เพราะพวกเราได้หุ่นมาทางตาทวด คือ "โครงร่างจะสูง + ใหญ่"...และพ่อเพรียงของหนูก็เป็นเช่นนั้น...ส่วนลุงภัคร รูปร่างจะไปทางปู่เร คือ "ผอม + สูง" เพราะตระกูลของปู่เรเป็นแบบนั้น...

      พ่อเพรียง + ลุงภัคร สูงประมาณ ๑๗๕ - ๑๘๐ cm. (ลุงภัคร ผอม + สูง) ส่วนพ่อเพรียงของหนู (สูง + ใหญ่) ไม่เหมือนกันระหว่างพี่ - น้อง...ย่าดูหนู ย่าคิดว่า หนูต้องสูงมาทางพ่อเพรียงแน่ ๆ เลย...ยิ่งกินนมมาก ๆ ด้วยแล้วละก็...

      ย่าพาหนูไป Bic C ซื้อนม ซื้อของใช้ของหนู + ของตาทวด (แป้งทาตัว) ก็พาหนูแวะไปหาข้าว + ไก่ทอดที่ KFC กินกันในมื้อเย็น...นี่คือ...ความสุขเล็ก ๆ ของครอบครัวที่ย่าได้สร้างขึ้น เพื่อเป็นภูมิคุ้มกันให้กับตัวหนูในเรื่องของ "ความรัก + ความสุข + ความอบอุ่น" ที่อยู่ด้วยกันภายในครอบครัวของเรา...

นี่เป็นภาพของความสุขระหว่างเรา (ย่า + ฟ้าคราม)...ความสุขที่เราสามารถสร้างขึ้นได้ด้วยตัวของเราเอง...เป็นความสุขที่ไม่ต้องไปไขว่คว้าหาจากที่อื่น...ความสุขที่อยู่ใกล้ ๆ ที่ทุกคนที่มีครอบครัวสามารถสร้างกันขึ้นมาได้ เพื่อเป็นครอบครัวที่แข็งแรง + และเข้มแข็งต่อไป...