หมัด...เล็น กัดกินเลือดเนื้อ

@ อคติ...เกาะกินใจ ♥

♣ ♣ ♣

เจ้าปุ๊กกี้ สุนัขแสนน่ารัก แข็งแรง เสียงใส

แต่ต้องทรมานกับการจิกดูดเลือดเนื้อจากสิ่งมีชีวิตตัวจี๊ดๆ ที่เรียกว่า "หมัด" มานาน

เศษใจที่เคยมีพริ้วๆ ด้วยรังเกียจ...กลัว นั้น แม้น้อยแสนน้อยแต่ก็ยังรับรู้สึกว่ามี

หากแต่...ได้ฝึกให้โอกาสแก่ตน ได้"เปิดใจ" ให้ “ความรัก” ภายในเบื้องลึก

ได้ส่งสายใยรักอุ่นๆ ออกมา "ทอดวาง" ลดความ "ต่างระดับ" ลงได้...สนิทใจ

วันนี้ เจ้าปุ๊กกี้ได้รับการดูแลจากเจ้าของ ทั้งให้กินยา และทายาทั้งตัวแล้ว

เจ้าปุ๊กกี้ ชอบซุกหลับใต้เก้าอี้ จนเป็นปกติ

อาจดูเป็นที่ขัดตาผู้ผ่านไปผ่านมา

เหตุเพราะรู้กันว่า เขามี พาหะ ที่อาจนำพาอันตรายมาสู่คนได้

คงไม่ต่างอะไรกับ “ศรัทธา”ในใจเรา

ที่มี อคติบางแง่มุม คอยแอบแฝง จิกดูดกิน เบียดเบียน...บดบัง

พลังแห่งศรัทธานั้น.ให้หม่นหมอง...หม่นไหม้ ไร้พลัง

หากจำต้อง “เปิดใจ” ให้โอกาส “ความรัก” ได้ออกมาทายทัก...

...ทอดวางให้พลังชีวิต แอบแฝงต่างระดับนั้น

ได้ "ยกระดับ" คลื่นเป็นพลังฝ่ายบวก ในหลากหลายระดับ

ตามความพร้อมแห่งรักหลากมิตินั้น เท่าที่สำนึกรู้ในตน...พอมี

วันนี้... แม้ลมหายใจแผ่วระโหย ปานใด

แต่สำนึกภายใน ได้กลั่นคำ “ขอบคุณ” จากเบื้องลึก...สุดใจ

ขอบคุณ “ความรัก” ยิ่งนัก

ที่ช่วย “ชำระศรัทธา” ในหัวใจ

ให้ผุดผาด สะอาดใส เสรี ประดับใจดวงนี้

ขอบคุณ “ความรัก” ยิ่งนัก

ที่ช่วย “ยกระดับเมตตา” เป็นคุณค่า ประดับตน

ขอบคุณทุกๆบทเรียน

ที่ร่วมสะท้อนให้เห็น “ส่วนเกินอันไม่เป็นธรรม”

ที่จำยอมน้อมนำ ความสำนึกรู้ดังนั้น มาชำระ ขัดเกลาตนอย่างซื่อตรง ต่อดวงใจตนยิ่ง

แด่...ดวงใจ ♥

ด้วยความนอบน้อมต่อทุกๆคลื่นพลัง

แห่งความตระหนักในรักและรู้ทั่วสากลจักรวาล

วันอาทิตย์ ที่ ๒๕ สิงหาคม ๒๕๕๖