ครอบครัวเป็นที่พึ่งพาสำคัญสำหรับแม่เลี้ยงเดี่ยว

งานวิจัยที่น่าสนใจ ที่บอกชัดเจนว่า ครอบครัวเป็นที่พึ่งพาสำคัญสำหรับแม่เลี้ยงเดี่ยว

Cairney, Boyle, Lipman และ Racine (2004) ศึกษาเกี่ยวกับสาเหตุที่แม่เลี้ยงเดี่ยวเข้ารับบริการทางสุขภาพจิตในอัตราที่สูงนั้นมาจากปัจจัยอื่น หรือมาจากความผิดปกติที่เกิดขึ้นต่อสุขภาพจิตจริงๆ โดยใช้ข้อมูลจากการสำรวจประชากรขนาดใหญ่สองฐานข้อมูลในประเทศแคนาดา นั่นคือ 1994 – 1995 National population health survey ซึ่งคัดเลือกสมาชิกครอบครัวละ 1 คนเพื่อให้ข้อมูล มีกลุ่มตัวอย่าง 17,626 คน และในปี 1990 Ontario mental health ซึ่งคัดเลือกสมาชิกในครอบครัวละ 1 คน ในเมืองออนทาริโอ ประเทศแคนาดา อายุระหว่าง 15 – 98 ปี มาเป็นผู้ให้ข้อมูล มีกลุ่มตัวอย่าง 61,239 คน ในการวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติการาวิเคราะห์ถดถอย เพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างครอบครัวสองแบบ (แม่เลี้ยงเดี่ยว และแม่เลี้ยงเดี่ยวที่อยู่เป็นครอบครัว) และการใช้บริการทางสุขภาพจิต เพื่อหาว่าสาเหตุที่แท้จริงที่นำมาสู่การใช้บริการทางสุขภาพจิตนั้นคืออะไร ผลการศึกษา พบว่า จากฐานข้อมูลทั้งสองแห่งนั้นแม่เลี้ยงเดี่ยวใช้บริการทางสุขภาพจิตมากว่าแม่ที่เป็นครอบครัว 2 – 3 เท่า ในระยะเวลา 12 เดือน และเมื่อพิจารณาจากข้อมูลดังกล่าวแม่เลี้ยงเดี่ยวมีอายุเฉลี่ยน้อยกว่า และส่วนใหญ่การศึกษาต่ำกว่ามัธยม แม่เลี้ยงเดี่ยวมีรายได้ต่ำกว่าแม่ที่อยู่เป็นครอบครัว และมีการสนับสนุนทางสังคมน้อยกว่า มีการติดต่อกับครอบครัว เพื่อน และสังคมรอบข้างน้อยกว่าแม่ที่อยู่เป็นครอบครัว และแม่เลี้ยงเดี่ยวมีอัตราส่วนของความวิตกกังวล การใช้ยาเสพติด และความผิดปกติทางอารมณ์มากกว่าแม่ที่อยู่เป็นครอบครัว ดังนั้นจึงมีแนวโน้มที่จะเจ็บป่วยทางจิตใจมากกว่า ดังนั้นการที่แม่เลี้ยงเดี่ยวเข้ารับบริการทางสุขภาพจิตในอัตราสูงกว่าเพราะมีแนวโน้มที่จะมีความผิดปกติทางสุขภาพจิตมากกว่าแม่ที่อยู่เป็นครอบครัว