ปัฐมานันท์ แสงพลอยเจริญ 27/06/56 15 นาที

กระแสน้ำไหลหลากและกรากเชี่ยว
เหล่าฝูงปลาขับเคี่ยวทวนน้ำสาย
กระเซ็นซัดสะบัดหางตะเกียกตะกาย
ฝ่าอันตรายเพื่อพานพบจบปลายทาง
ปลาตัวใดปล่อยปลงลงตามน้ำ
ไม่ว่ายซ้ำทวนกระแสแลโบกหาง
คือปลาตายวายชีวาไร้ค่าวาง
เป็นเหมือนอย่างเศษสวะเซอะซะลอย
ชนผู้ใดยืนหยัดสู้อยู่ทวนน้ำ
แม้เคราะห์ซ้ำกรรมซัดสู้ไม่ถอย
ไม่ทอดทิ้งธุระตนเฝ้าแต่คอย
แชเชือนช้อยรอโชคดีทุกวี่วัน
ชนผู้นั้นคือนักสู้ที่เป็นเลิศ
ผลบังเกิดจักประสบพบความฝัน
แต่ชนใดปล่อยชีวิตไปตามวัน
ก็เมื่อนั้นคือ “ปลาตาย” ดั่งวายชนม์
ปลาสอนเราให้รู้จักรักชีวิต
ท่านจงคิดตรองเถิดจะเกิดผล
ขนาดปลายังว่ายแหวกกระแสชล
หากไม่ “ทน” ก็อายปลาไร้ค่าจริง
ปลาเป็นย่อมว่ายทวนกระแสน้ำ ปลาตายไหลตามน้ำ
คนเป็นย่อมว่ายทวนกระแสใจ ไม่ไหลไปตามกิเลสตัณหา
ชื่นชมครับ
ทวนกิเลสที่พรั่งพรูทุกคืนวัน
ไม่ไหลตามแรงดิ่งลงสู่ดิน
ขอบคุณค่ะ ขอบคุณข้อคิดดีๆ
และบทกลอนที่ไพเราะค่ะ
มาเป็นกำลังใจให้ปลาครับ
...ปลาว่ายทวนกระแสน้ำเพื่อหายใจ วางไข่ และกินอาหารนะคะ ...คนที่ไม่ชอบเหนื่อยแต่ชอบกินจึงเรียกว่า"กินตามน้ำ"...
ขอขอบคุณทุก ๆ ความเห็นและดอกไม้ที่ชอบนะคะ
ตอนนี้ปลาตัวนี้ กำลังมีเรี่ยวแรงพร้อมสู้ งานวิทยานิพนธ์ อีกเยอะค่ะ
จริงด้วยครับ ปลาตายเท่านั้นที่ว่ายตามน้ำ