นอกจากงานที่ตัวฉันต้องทำในแต่ละวันซึ่งเป็นงานประจำ งานประชุมต่าง ๆ แล้ว อีกเสี้ยวหนึ่งของ "ชีวิต" ของฉัน นั่นคือ การไปประชุม สัมมนาตามที่ต่าง ๆ ที่ตัวฉันต้องจากบ้าน เรียกง่าย ๆ ว่า "ต้องตะรอน ๆ ไปค้างตามโรงแรม" ซึ่งใช้เป็นที่พักในการประชุม สัมมนาต่าง ๆ ถ้าเป็นสมัยก่อน พวกผู้ใหญ่จะมองว่า โรงแรมไม่ใช่สถานที่ที่ดี แต่ในความหมายของคนรุ่นใหม่ นั่นคือ สถานที่ที่ใช้พัก ค้างคืนในการประชุม สัมมนา หรือพักผ่อนก่อนที่จะลงมือทำงาน (งานอีกหน้าที่หนึ่งที่ฉันต้องทำเพราะมันคือ หน้าที่)
มา ณ บัดนี้ ทำให้ฉันมองตัวเองว่า เมื่อสมัยที่ฉันเป็นเด็ก ๆ พ่อ - แม่ ไม่อนุญาตให้ฉันได้ไปเที่ยวที่ไหนเลย ส่วนใหญ่จะอยู่บ้านกับพ่อ - แม่ แต่เมื่อตัวฉันมีตำแหน่งสูงขึ้น ความรับผิดชอบตามมา ฉันต้องทำหน้าที่ของฉันให้ดีที่สุด สำหรับ "ผู้หญิงทำงาน" ต้องเดินทางด้วยตัวคนเดียวบ้าง เดินทางไปกับน้อง ๆ ในกองบ้าง การพักค้างแรมตามสถานที่ต่าง ๆ จึงเป็นเรื่องธรรมดาทั่วไปของฉัน เพราะนี่คือ..."การทำงานของผู้หญิงในโลกของการทำงาน"...การได้ไปตามที่ต่าง ๆ เมื่อยามที่ฉันโตขึ้น เหมือนกับการได้ไปเที่ยวตามสถานที่ต่าง ๆ ไปในตัว ได้รู้ ได้เห็น ได้สัมผัส ด้วยตัวเองและสายตา...ผิดกับสมัยเมื่อตอนเด็ก ๆ จะไปไหน พ่อ - แม่ ก็เป็นห่วง แต่พอเมื่อได้ทำงาน "ตำแหน่ง" เป็นตัวบังคับให้ฉันต้องไปในที่ต่าง ๆ...นับว่า...เป็นอีกเสี้ยวหนึ่งของ "ชีวิต" ฉันเองในฐานะ "ผู้อำนวยการกอง"
ยิ่งสูงยิ่งหนาวจริงรึป่าวคะอาจารย์
บางครั้งทำสิ่งที่ไม่เคยทำ เพราะตำแหน่งบังคับ
ใช่ค่ะ คุณ
เป็นสัจธรรม "ยิ่งสูง ยิ่งหนาว" แต่การจะทำงานก็คงอยู่ภายใต้หลักการ กฎเกณฑ์ค่ะ จึงจะทำให้ตัวเราปลอดภัยค่ะ
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ...
ขอขอบคุณดอกไม้กำลังใจจากทุก ๆ ท่านค่ะ