พฤษภาคมเป็นเดือนที่ป้าเจี๊ยบงานชุกมากที่สุด...
พอกลับจากไปเป็นครูที่มองโกเลียวันที่ 10 ก็ไปสาธิตการทำเค้กที่เมืองทองธานีวันที่ 12 พอวันที่ 18 ก็ออกเดินทางไปประเทศมอลต้า!
หญิงอึด..อกสามศอก (จริงๆ) คนนี้ ได้รับเชิญจาก International Ocean Institute ให้ไปบรรยายเกี่ยวกับวิธีสอนเรื่องสึนามิ ในงานประชุมปฏิบัติการที่มีชื่อแสนยาวว่า Stakeholder Workshop on Tsunami Awareness, Mitigation and Preparedness for Tourism Sector, Marina&Yacht Clubs, Schools and Communities in Malta โดยเจ้าภาพผู้ให้โอกาสดีๆ อย่างนี้แก่ป้าเจี๊ยบคือDr. Cherdsak Virapat, Executive Director IOI Headquarter
เรื่องที่กำหนดให้ไปบรรยายก็ตั้งชื่อให้ยาวพอๆกับชื่อการประชุมเลยค่่ะ คือ.. Educational Technology and Innovative Teaching Strategies on Tsunami Learning for Teachers and Children
ป้าเจี๊ยบก็เลยต้องเขียนบทความแบบยาวอย่างไม่เคยทำมาก่อนคือ 16 หน้า เขียนจบยังงงๆ ว่าเขียนอะไรกันนักหนา ใครจะสนใจเรื่องแบบนี้
แต่พอนำเสนอเสร็จ ปรากฏว่าผิดคาดค่ะ เพราะป้าเจี๊ยบเป็นครูเพียงคนเดียวในที่ประชุม มุมมองที่ให้ไปจึงกลายเป็นเรื่องใหม่ ที่ได้รับความสนใจมาก
มากจนกระทั่ง IOI ขอให้ช่วยบรรยายเรื่องนี้ซ้ำอีกในการประชุมทางวิชาการนานาชาติ Pacem in Maribus2013 ที่จะจัดในเมืองไทยระหว่างวันที่ 3-8 กันยายนนี้ด้วย... ดีจัง..
น่าสนใจน๊ะครับ เราเจอมาแล้ว..ก็แบ่งปันให้ประเทศที่ยังไม่เคยเจอ..เตรียมตัวไว้บ้าง. แม้เขาจะไม่อยากเจอก็ตาม.โลกเปลี่ยนแปรไปมาก..ไม่รู้ว่าเมื่อไร ? จะถึงคิวประเทศใด ? ผมทหารเก่าครับถูกสอนมาจนจำแม่นว่า..การเตรียมการ = เสร็จไปแล้วครึ่งหนึ่ง.แต่ถ้าไม่เกืดขึ้นเลย..จะดีไหมล่ะ ? นั่นสิน๊ะ..ถามทำไมหว่า ?