จิ๋วแต่แจ๋ว..กันอีกปี บนเวทีเทิดพระเกียรติ

วันแม่

เจ็ดปีผ่านไป บนเวทีการแสดงอันทรงเกียรติของชุมชนระดับเทศบาล ที่นักเรียนโรงเรียนบ้านหนองผือ ได้ขึ้นทำการแสดง อย่างน้อยก็ปีละ ๒ ครั้ง คือ วันแม่แห่งชาติ ๑๒ สิงหาคม และ วันพ่อแห่งชาติ ๕ ธันวาคม บางปีบวกเพิ่มวันลอยกระทงเข้าไปด้วย

วัตถุประสงค์หลัก ที่สำคัญยิ่งยวด..ด้วยบุคลากรทุกคน ทุ่มเทจิตใจเพื่องานเทิดพระเกียรติพระองค์ท่าน ถวายเป็นพระราชกุศล และได้แสดงออกซึ่งความจงรักภักดี ที่ได้อยู่ภายใต้พระบรมโพธิสมภาร อย่างมีความสุขสงบเย็น พอถึงวันอันสำคัญ พวกเราจึงไม่เคยพลาดแม้แต่ปีเดียว

แม้โรงเรียนเราจะเล็กจิ๋ว แต่ก็ได้รับความไว้วางใจ ได้รับเชิญจากเทศบาลให้จัดชุดการแสดงไปร่วมงานทุกปี ปีก่อนๆ การบริหารจัดการค่อนข้างเข้ม เทศบาลทุ่มเทโอกาสให้กับโรงเรียน เราจึงส่งชุดการแสดงได้ถึง ๓ ชุด ก็มีชุดปฐมวัย ประถมต้น และประถมปลาย เด็กโตหน่อยจะแสดงเพลงพื้นบ้านเป็นหลัก ต่อมาเทศบาลมีข้อจำกัดเรื่องเวลา กำหนดมาว่าให้ส่งเพียง ๒ ชุด จึงส่งนักเรียนอนุบาล - ป.๒ ขึ้นแสดง

ครูบางท่านสงสัยเหมือนกัน ว่าทำไมต้องส่งกิจกรรมเข้าร่วมทุกปี ผมอธิบายให้เข้าใจตรงกันว่า เพราะเป็นงานเทิดพระเกียรติ ดังที่ได้กล่าว และเทศบาลที่โรงเรียนอยู่ในเขตของเขา เราได้รับงบอุดหนุน "อาหารเสริม(นม) และอาหารกลางวันมากมาย และตรงเวลา" เราก็ควรจะได้ตอบแทนความปรารถนาดีของเขาบ้าง ไม่ควรจะเป็นผู้รับฝ่ายเดียว

และการได้รับโอกาสเช่นนี้ มิใช่จะหากันง่ายๆ เปิดโอกาสให้นักเรียนได้ฝึกทักษะการแสดง ได้แสดงออกบนเวทีใหญ่ กิจกรรมการแสดง บทเพลง เนื้อร้องและท่ารำ ก็ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของการเรียนการสอนอยู่แล้ว เมื่อขึ้นเวที เท่ากับเป็นแบบฝึกหัดทบทวน และยิ่งผู้ปกครองไปร่วมชมร่วมเชียร์ด้วยแล้ว ถือเป็นการประชาสัมพันธ์โรงเรียนที่สร้างสรรค์ ไม่ต้องลงทุนมากนัก หลายครั้งแล้วที่ได้ใจชุมชนด้วยกิจกรรมแบบนี้ เพิ่มความรักความศรัทธา ที่ผู้ปกครองชุมชนมีต่อโรงเรียน ที่เห็นเราฝึกปรือลูกเขา ให้ลูกเขาได้ขึ้นเวทีอันยิ่งใหญ่ แสงสีตระการตา

วันแม่แห่งชาติ ปีนี้ นักเรียนอนุบาล ๑ - ๒ เตรียมตัวฝึกซ้อมมานาน ท่าเต้นจึง "เป๊ะมาก" ด้วยบทเพลง"มนต์รักส้มตำ" เต้นกันกระจาย มองยังไงก็น่ารัก ส่วน ป.๑ - ๒ ต้องยกนิ้วให้คุณครูประจำชั้น ที่กล้าหาญยิ่งนัก ไม่จบนาฎศิลป์ แต่ใช้วิธีแกะท่ารำและดูวีดีโอ อดทนมากมุ่งมั่นทุ่มเท ถ่ายทอดวิทยายุทธให้เด็ก ชนิดเอาอยู่ สะกดคนดู ด้วยลีลาท่ารำของเด็กที่แช่มช้อย สวยงามนัก ด้วยบทเพลง "ลาวดวงเดือน" ชุดที่สวมใส่ก็อลังการงานสร้างเหลือเกิน

นี่ละครับ โรงเรียนขนาดเล็ก ทำด้วยหัวใจ ยิ่งเป็นงานเทิดพระเกียรติด้วยแล้ว จะต้องให้ความสำคัญมากเป็นพิเศษ ทำให้ติดตาตรึงใจ อยู่ในหัวใจครู นักเรียน และท่านผู้ชม ตลอดไป.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

เกือบตี 1 แล้ว พรุ่งนี้จะมาอ่านนะ

เขียนเมื่อ 

เด็กๆเก่งน่ารักทุกคนค่ะ

เขียนเมื่อ 

โรงเรียนเล็ก. แต่หัวใจไม่เล็กตาม.

เด็กๆ. เวลาแสดง. ดูยังไงก็น่ารักดีนะคะ

เขียนเมื่อ 

เยี่ยมมากครับ