หลังภาระกิจช่วยครูสาวจบสิ้นลง ร.ต.ท.หญิงชลธาร ฯ ได้รับประกาศนิยบัติเชิดชูเกียรติชั้นสูงสุด และโบนัสก้อนโตจากคณะหลวงพ่อบางกอกอีกจำนวนหนึ่งเป็นการปลอบใจในการได้รับบาดเจ็บสาหัส ผู้เข้าร่วมปฏิบัติการคนอื่น ๆ ต่างก็ได้รับบำเหน็จความดีความชอบ และโบนัสจากคณะหลวงพ่อ ฯ ลดหลั่นกันไปโดยทั่วหน้ากัน ส่วนครูสาว ได้รับการปลอบใจจากกระทรวงศึกษาให้เลื่อนขึ้นเป็นผู้ช่วยครูใหญ่ ในฐานที่กระทรวงไม่ใส่ใจย้ายเธอได้ทันการนับแต่เธอร้องเรียน และยิ่งไปกว่านั้น กระทรวงยังจะย้ายเธอไปสอน ณ รร.ในภูมิลำเนาในโอกาศต่อไปอีกด้วย และก็แน่นอนที่เธอเองก็ได้รับเงินบำเหน็ดจากคณะของหลวงพ่อ ฯ เช่นคนอื่น ๆ อีกด้วย

...........สามเดือนให้หลัง ทางหมู่บ้านได้จัดงานล้างซวยขึ้นที่ ร.ร. แห่งนี้ ในงานมีการทำบุญตักบาตรตามประเพณีด้วยการนิมนต์พระจากตำบลใกล้เคียงมาร่วมในการรับบาตรหลายสิบองค์ ท่านรอง ฯ ,อดีตหลวงพ่อ ฯ และคณะ ตลอดจนครูสาวเข้าร่วมตักบาตรด้วย ในการใส่บาตรพระรององค์สุดท้าย พระที่รับบาตรที่เป็นพระบวชใหม่หยุดนิ่ง ให้ศีลให้พรตะกุกตะกักนานกว่าองค์อื่น ๆ ไม่เดินตามองค์ก่อน ๆ ไปในเวลาอันควรจนพระใหม่องค์ถัดมาต้องใช้บาตรดันร่างของพระองค์นั้นให้ออกเดินตามองค์ก่อนไปหลายครั้งจนพระองค์นั้นออกเดินตามองค์ก่อนไปในที่สุด

ตกตอนสาย ๆ ได้เกิดพายุลมแรงและท้องฟ้ามืดมิดขึ้นมาอย่างกระทันหัน ทุกตนต้องวิ่งหลบลมหลบฝนขึ้นไปบนโรงเรียนอย่างจ้าละหวั่น ต่อมาไม่นานนัก พายุฝนลมแรงท้องฟ้ามืดมิดนั้นก็หายไป พักใหญ่หลังจากนั้นต่อมา ก็มีรถรับส่งพระคันหนึ่งวิ่งรถเปล่ากลับมาที่ โรงเรียน รายงานให้ทุกคนทราบว่า พายุลมแรงเมื่อกี้นี้ พัดกิ่งไม้ใหญ่บนต้นไทรใหญ่ในทุ่งนาข้างทางไปวัด หักลงไปถูกรังตัวต่อหัวเสือรังใหญ่ที่อยู่ข้างล่าง ตัวต่อหัวเสือจำนวนพันจำนวนหมื่น ๆ ตัว บินนกระจายออกมาทั่วทิศทาง แล้วรวมกันบินเข้าไปต่อยพระบวชใหม่รูปหนึ่ง ที่ขอลงไปยืนปัสสาวะโดดเดี่ยวก่อนหน้านี้ไม่ห่างใกลจากต้นไทรต้นนั้นนัก จนมืดมิดไปทั่วตัว และจีวรที่หุ้มอยู่ ขาดใจตายในเวลาต่อมา ที่น่าแปลกก็คือระหว่างนั้น มีเสียงร้องโหยหวลของผู้หญิงและเสียงสุนัขหอนรับกันเป็นทอด ๆ ดังปะปนเอยู่ในลมแรงนั้นอยู่เป็นเวลานาน พอลมพายุสงบ เสียงร้องโหยหวลก็หายไปด้วยอย่างปลิดทิ้งเช่นกัน ครูสาวหวลนึกถึงตอนที่พระบวชใหม่รูปหนึ่งมีท่าทีแปลก ๆ ให้ศีลให้พรเธอตะกุกตะกัก นานผิดปรกติ ขึ้นมาทันที คิดในใจว่า จะเป็นพระองค์นี้หรือเปล่าที่พบวิบากกรรม ทำไม่ดีต่อเธอและคนอื่น ๆ ถ้าใช่ คงเป็นผลกรรมที่ท่านได้ทำต่อใคร ๆ ไว้นั้นตามมาให้ท่านชดใช้ ครูสาวนึกเวทนาอยู่นาน แต่ก็สลัดความคิดนี้ออกไปในที่สุดเพราะคิดว่าอาจบาปกรรมไปเปล่า ๆ ที่ไปคิดไม่ดีต่อพระต่อเจ้าเช่นนั้น

ส่วนเจ้าตัวไอ้ลูกชายผู้มีอิธิพลที่หลบหนีหายไปในวันแรกที่ปะทะกับชุดปฏิบัติการช่วยเหลือครูสาว และถูกกระสุนปืนจากร่มบินคุ้มกัน จนแขนหัก ต้องยอมถอนตัวหนีกลับเข้าไปในหมู่บ้าน นั้น ได้หายสาปศูนย์ไป โดยไม่มีใครได้ข่าว หรือ เห็นมันอีกเลยจนบัดนี้ ทำให้หลายคนคาดคิดว่ามันอาจตายไปรับกรรมที่ก่อไว้ในยมโลกแล้วก็เป็นได้ แต่ยังมีอีกไม่น้อยที่อยากให้มันดูกจับมาลงโทษตามกฏหมายจะ ๆ ให้ได้เสียก่อน ๆ จะปล่อยให้ตายไปรับโทษในนรกภูมิ ให้สมกับความเหี้ยมโหดของมันต่อไป แต่ก็มีอีกจำนวนไม่น้อยที่คิดว่า พระบวชใหม่องคที่ถูกฝูงผึ้งรุมต่อยจนตายนั้น อาจเป็นมันเองก็๋ได้ เพราะจุดที่ถูกฝูงผึ้งต่อยตายนั้น เป็นจุดที่อยู่ใกล้กับที่ ๆ พบศพครูประจวบ ฯ ทีถูกมันฆ่า หากเป็นเช่นนัี้น ก็แสดงว่าวิญญาณครูประจวบ ฯ ได้รู้ว่าพระองค์นั้นคือตัวมัน จึงเห็นเป็นโอกาศจะได้สำแดงฤทธิ เอาชีวิตรมันเป็นการแก้แค้นก็เป็นได้ อย่างไรก็ตามการสันนิษฐานข้อนี้ ก็ยังไม่มีน้ำหนักพอจะเชื่อถือได้ จนกว่าจะได้มีการตรวจพิสูจน์ ดีเอนเอ ของผู้่ตาย กับกำนันผู้เป็นพ่อเสียก่อนว่าตรงกันหรือไม่ ซึ่งก็ยังไม่มีการดำเนินการในเรื่องนี้แต่อย่างไร

อดีดหลวงพ่อบางกอก ฯ กล่าวในเรื่องนี้ว่า " กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมตามสนองมันผู้นั้น ไม่ว่าจะเป็น กรรมดี หรือ กรรมชั่ว ผิดกันเพียงช้า หรือ เร็ว เท่านั้น " และ " ไม่มีผู้ใดได้รับการละเว้นกรรมที่ก่อไว้นั้นแต่อย่างใด "

จบตอนแรกเพียงแค่นี้