ได้อ่านนิทานต้นแอปเปิ็้้๊ี้้ิ้ลกับเด็กน้อยก็เลยเขียนกลอนไว้อ่าน
เปรียบพ่อแม่ดั่งต้นไม้ใบดกหนา แผ่กิ่งก้านสาขาให้อาศัย
ยามทุกข์ร้อนช่วยแบ่งเบาคลายเศร้าใจ ทั้งผลิดอกออกผลให้ได้เลี้ยงกาย
หันกลับมาดูต้นไม้กันสักหน่อย อย่าทิ้งปล่อยให้โรยอ่อนก่อนจะสาย
มาดูแลใส่ใจบ้างคนข้างกาย อย่าปล่อยให้เดียวดายก่อนสายเกิน
