แล้คุณจะฆ่าครูอีกคนหรือไม่

ฝ่ายครูสาว ที่มาช่วยงานที่ รร.ตั้งแต่เช้า เมื่อไม่เห็นไอ้ตัวลูกชายผู้มีอิธฐิพล มาในงาน ก็เป็นกังวลว่าแผนงานช่วยเหลือเธอของท่านรอง ฯ และหลวงพ่อ ฯ จะล้มเหลว จึงแอบแจ้งความกังวลนี้ไปให้ท่านรองกับหลวงพ่อ ฯ ทราบ ทางมือถือประจำตัว ท่านรอง ฯ กับหลวงพ่อ ฯ จึงปรับแผน ให้ตัวครูกลับไปพักผ่อนที่บ้านพักก่อน หลังร่วมรับประทานอาหารกลางวันกับคณะครูและคณะผู้จัดการแสดงการโดดร่ม แล้ว เพื่องกระตุ้นให้สายของมันที่ตามประกบตัวตลอดเวลา ไม่ให้คลาดสายตาและ หลบหนีไปไหนได้ รายงานไปให้มันทราบ เป็นการเร่งให้มันรีบมาอีกทางหนึ่ง การปรับแผนครั้งนี้ได้ผล เพราะประมาณเที่ยงวันกว่า ๆ เท่านั้น พวกมันก็ยกโขยงกันมา มีตัวมันกับลูกน้องคู่ใจอีก 2 ตนขับบิ๊กไบด์ นำหน้าขบวนรถมาอย่างเอิกเกริก และบีบแตรขอทางมาตลอดทางแบบไม่เกรงใจใครหน้าไหน เมื่อมันเข้าไปนั่งในเต๊นท์รับรองแขกแล้ว ลูกกน้องที่เฝ้าประกบตัวครูสาวเข้ามาราย

งานว่า ครูสาวยังอยู่ที่บ้าน มันกระหยิ่มในใจ ด้วยโอกาศจะหาความสุขจากครูมาถึงอีกแล้ว มันจึงรีบผละออกไปที่โรงจอดรถเอารถบิกไบด์ออกไปบ้านครูสาวพร้อมกับลูกน้องคู่ใจทั้ง 2 ไม่ถึงอึดใจ พวกมันก็มาถึงบ้านครูสาว มันบงการให้ลูกน้องเฝ้าต้นทางไว้อย่างเคย ส่วนตัวมันไม่รอช้า กระโดดขึ้นบันใดโครม ๆ ไปยังกับเป็นบ้านของมันเอง ยังไงยังงั้น ขณะนั้น ครูสาวกำลังเปิดเครื่องคอมพ์ติดต่อกับท่านรอง ฯ กับ หลวงพ่อทางโปรแกมวินโดวสแมสเซ็นเยอรและเว๊บแค้ม ที่ทำให้ทั้งสองฝ่ายเห็นหน้าซึ่งกันและกันได้ ป้องกันการติดต่อผิดตัวอยู่ เสียงโครม ๆ ที่มันกระโดดขึ้นมาบนชานบันใดทำให้ครูสาวต้องละจากการติดต่อทางหน้าจอไว้ชั่วคราวเพื่อดูให้รู้ว่าจะเป็นใครกันแน่ที่กำลังขึ้นมา แพล๊บเดียวเท่านั้น มันก็มาปรากฏตัวที่ขอบชานพักขึ้นพืินห้องโถงกลาง แล้วกระโดดผึงขึ้นมาข้างบน พุ่งเข้ามาหาเธอ และสวมกอดจูบอย่างคลั่งใคล้ พร้อมกับลากตัวเธอไปกดลงให้นนอนลงบนม้านั่งยาวข้างหระตูห้องนอน โดยที่เธอยังไม่ทันได้ปิดโปรแกรมการสนทนา หรือบอกให้ฝ่ายท่านรอง ฯกับ หลวงพ่อทราบก่อน ทำให้ภาพที่ปรากฏอยู่ในจอคงเป็นภาพท่านรอง ฯ ในเครื่องแบบตำรวจ และ ภาพหลวงพ่อ ฯ อยู่อย่างเดิม แต่มันก็ไม่ได้สนใจมองที่ภาพและข้อความในเครื่องในขณะนั้นเช่นกัน จนบัดเดียวต่อมาฟ้าไม่เป็นใจ เมื่อท่านรองฯ เรียกชื่อครูสาว ถามว่าอยูหรือเปล่า เพื่อสอบถามเหตุการณ์ ครูสาวดิ้นรนจะลุกไปปิดเครื่องคอมพ์ แต่มันกดตัวเธอไว้ให้อยู่นิ่งกับพื้นม้านั่งอย่างเดิม บอกว่า มันจะไปรับเครื่องเอง ครูสาวหน้าซีด ด้วย รู้ดีว่าถ้ามันได้เห็นภาพท่านรอง ฯ และ หลวงพ่อ กับข้อความต่าง ๆ เรื่องก็จะแดงและ แผนการช่วยเหลือเธอก็จะล้มเหลว ทำให้เธอจะต้องถูกข่มขืนต่อไปอีกอย่างไม่มีสิ้นสุด หรือ อาจถูกฆ่าตายเหมือนครุ คนที่แล้วก็ได้ แล้วก็จริงดังเธอคาดไว้ไม่มีผิด มันได้เห็นภาพท่านรอง ฯ ในเครื่องแบบตำรวจชัดแจ้ง ชั้นแรกมันก็เพียงแค่สงสัยนิด ๆ เท่านั้น แต่เมื่อมันถามไปว่า ใครจะพูดกับครูอารยา ครับ และ ฝ่ายท่านรอง ฯ ไม่ตอบด้วยรู้ว่าแผนแตก ก็ยิงทำให้มันสงสัยยิ่งขึ้น มันจึงเริ่มเปิดอ่านขั้อความต่าง ๆ ที่ปรากฏอยู่ จึงได้รู้ว่า การแสดงการโดดร่มในครั้งนี้ เป็นแผนมาช่วยเหลือครูสาวของตำรวจนั้นเอง มันหันควับกลัลบไปที่ครูสาวอย่างโกรธแค้น กรากเข้าไปจิกผมครูสาวให้ยินขึน ตบซ้ายตบขวาไปที่ใหน้าของเธอไม่ยั้ง ครูสาวร้องโอ้ยด้วยด้วยความเจ็บปวด พยายามจะเบี่ยงหน้าหลบ แต่ไม่พ้น เธอร้องขอความช่วยเหลือจ้าละหวั่น ช่วยด้วย ช่วยด้วย ทำให้มันยิ่งลงมือหนักขึ้น จนเลือดแดงสด ๆ ใหลกมาจากริมฝีปากเป็นทางยาว มันคำรามว่า บอกแล้วไม่ใช่หรือว่า ไม่ให้แจ้งตำรวจ แล้วแจ้งทำไม อยากตายเหมือนครูจวบฯ หรือ หือ ครูสาวสอื้นไห้ แข็งใจถามมันไปว่า คุณทำอะไรกั้บครูจวบหรือ อ๋อ ครูจวบคนก่อนน่ะหรือ ผมฆ่ามันกับมือของผมเอง ทำไมต้องฆ่าเขาด้วย เพราะมันฝ่าฝืนคำสั่งผมที่ไม่ให้แจ้งตำรวจมาช่วยเหมือนกับครูนี่แหละ แลัวคุณจะฆ่าครูอีกคนด้วยหรือเปล่า ครูสาวถามต่อด้วยเสียงเตรือปนสะอื้น มันตอบทันทีว่า คงงั้นมั้ง ต้องขอโทษครูด้วยนะ พูดแล้วมันก็เอามือข้างที่ว่างอยู่่ไขว้ไปล้วงเอามีดพับสปริงขนาดใหญ่จากกรเป๋าหลังออกมา กวัดแกว่งต่อหน้าครูสาว แล้วกดปุ่มเปิด ใบมีดแหลมคมดีดตัวออกมาดังผึงใหญ่ มันพูดต่อไปอีกว่า ก่อนจะฆ่า ผมขอกรีดใบหน้าครูให้เสียโฉมดูเล่น ๆ สักหน่อยนะ ว่าแล้ว มันก็ส่งปลายแหลมของใบมีดสปริงนั้นไปกรีดที่แก้มขาวผ่องของครูอย่างเลือดเย็น ครูสาวร้องกรีด สุดเสียงส่ายหน้าดิ้นไปมา พร้อมกับท่ี่เลือดแดงฉานจากแก้มพุ่งกระฉูดออกมา ครูสาวเจ๊บแปล๊บสุดจะทน ลนลานบอกมันว่า กลัวแล้ว อย่าทำอะไรครูเลย อย่าทำอะไรครูเลย แล้วร้องไห้ ฮือ ๆ น้ำตาไหลริน มันแสยะยิ้มอย่างคนเสียสติ สุดท้ายเธอนึกถึงจ่ากองปราบที่ซ่อนตัวอยู่ข้างห้องนอนได้ จึงตะโกนสุดเสียงว่า จ่า ช่วยครูด้วย มันกำลังจะฆ่าครู เสียงร้องของครูในตอนหลัง ทำให้มันหยุดชงักไปนิดหนึ่ง พร้อมกับกวาดตามองไปรอบ ๆ ตัวอย่างระแวง ................( โปรดอ่านต่อในตอนต่อไป )