นายนัฐกร  เส็งขาว   ห้อง ม. 4/1 ปี 2550

 

   เมื่อย่างก้าวออกจากรั้วห้องสี่เหลี่ยม     ทุกคนต่างเตรียมใจเดินตามฝัน

ต่างมุ่งหน้าสู่บ้านสวนผูกสัมพันธ์              เธอกับฉันได้ร่วมคิดหาวิธี

ได้ร่วมกันหาทางเดินสู่เป้าหมาย              เพื่อนหญิงชายช่วยเหลือกันในทุกที่

ได้รู้จักความรักสามัคคี                             สู่ที่นี่บ้านสวนชวนสนใจ

เมื่อย่างก้าวสู่พื้นที่ณบ้านสวน                   หอมอบอวลด้วยไอรักความสดใส

พี่ ๆต่างต้อนรับอย่างจริงใจ                       มันทำให้รู้สึกได้ถึงความดี

ช่วงเวลาที่มาอยู่ในค่าย                           ไม่สบายเหมือนอยู่บ้านเสียทุกสิ่ง

เพราะเราฝึกชีวิตแบบจริงจริง                     ฝึกทุกสิ่งเพื่อเป็นตัวของเราเอง

ช่วงเวลาห้าวันแห่งความสุข                      มีทั้งทุกข์มีทั้งสุขมาเสมอ

จะจดจำห้าวันที่มีเธอ                               สุขเสมอขอมีเธอตลอดไป