แม้ว่าแม่ครูหยินจะเป็นสาวลูกครึ่งไทย จีนจากอาก๋ง เดินทางรอนแรมมาจากไหหลำ สืบสานนามสกุล แซ่ภู่

เป็นเด็กที่กำพร้าแม่มาตั้งแต่เกิด จึงต้องรับภาระเลี้ยงดุครอบพี่ชาย และน้องอีก 6  คน (เฉพาะเมียที่เป็นคน

ไทย) อ่านหนังสือไม่ออก เขียนไม่ได้  แต่แม่มีสายเลือดของนักสู้ที่ยิ่งใหญ่  เพราะไม่มีญาติพี่น้อง

เหมือนใครเขา ชีวิตจึงต้องสู้บากบั่น  มานะ อดทน จึงไม่มีโอกาสได้เรียนหนังสือเหมือนใครเขา

ครูหยินภูมิใจในตัวแม่มาก แม้จะเป็นคนที่ไม่รู้หนังสือเหมือนใครเขา แต่ความรักของแม่

ยิ่งใหญ่เหลือเกินจนไม่สามารถประเมินค่าได้....เพราะความรักไม่ต้องอาศัยความรู้ 

แต่แม่ดูแลลุกมาด้วยความรัก ทะนุถนอม  เอ้นดุ และรักใคร่ วึ่งสามารถสัมผัสได้.....

ทำให้ครูหยินไม่เคยอายใคร  ...แต่ภาคภูมิใจมากที่สุด

ครูหยินจึงได้ชื่อว่าหยินเพราะอาก๋งเป้นคนตั้งชื่อให้เมื่อแรกเกิด 

แปลกแต่จริงชื่อออกเป้นจีนแต่ตัวดำ  เพราะเป้นลุกสาวพ่อไงค่ะ

                    5555