ทุกเช้าวันศุกร์จะมีการประชุม นำเรื่องงานที่ผ่านมา 4 วัน มาพูดถึงปัญหาที่เกิดขึ้นเพื่อหาทางแก้ไขร่วมกัน รวมทั้งอัพเดตข่าวใหม่ๆให้ทีมงานรับทราบ

   โดยเฉพาะเรื่องระเบียบวินัย ที่ผุ้เขียนนำมาพูดคุยบ่อย แทบจะทุกครั้งที่มีการประชุม จนรู้สึกเหมือนน้องๆเพื่อนๆหลายคน จะมีอาการเบื่อหน่าย และเครียด

   หลังแจ้งเรื่องมาตรการการลงโทษทางวินัยแล้ว จึงถามทีมงานว่า มีใครจะเสนอความคิดเห็นอะไรไหม เหมือนทุกๆครั้ง และทุกๆครั้งก็จะมีแต่ความเงียบ

   มีครั้งล่าสุด มีเสียงกระซิบๆกันเบา แต่ผู้เขียนได้ยินจึงถามออกไปว่า มให้พูดดังๆจะได้ยินกันทุกคน น้องผู้ชายคนหนึ่งพูดอายๆ ทีเล่นทีจริงว่า

   มีเรื่องตลกบ้างไหมเพ่...ผมเครียด

   อืม...เป็นคำถามที่ทำให้ผู้เขียนนิ่ง อึ้งไปสักพัก พร้อมกับยิ้ม ดีใจที่นานๆมีคนเสนอความคิดเห็น ผู้เขียนบอกไม่ได้เตรียมมา และบอกว่าคราวหน้าจะหาเรื่องเบาสมองมาเล่าให้พวกเราฟังบ้าง

..............

   ระหว่างนั้นหัวหน้าอีกท่านหนึ่งก็เดินมาร่วมประชุม และบอกว่า จะเล่าเรื่องตลกให้ฟัง

   เขาถามทุกคนว่า..."มีใครอยากเป็นหัวหน้าบ้างไหม...

   ถ้ามีใครอยากเป็นให้เก็บขยะ เหมือนผม  ที่ได้เป็นหัวหน้าเพราะเก็บขยะมาตลอดการทำงานที่ผ่านมา "

  เขาบอกว่า..จะรอแม่บ้านอย่างเดียวไม่พอหรอก เศษเล็กเศษน้อยที่หลุดล่วงระหว่างทำงาน หากรอแม่บ้านคงเกลื่อนเต็มที่ทำงาน...โดยเฉพาะขยะที่เกิดจากเราทิ้งกันเอง "

  เขาเล่าว่า ...วันก่อนด้วยความเคยชิน เจอขยะก็เดินเก็บไปเรื่อย เจอกระดาาทิชชู และเป็นทิชชูเปียกๆ พอหยิบขึ้นมาถึงรู้จะทิ้งก็ติดมือแล้ว จึงต้องเดินไปทิ้งที่ถังขยะ..

  เขาเล่ามาถึงตรงนี้ ก็มีคนหัวเราะคิกๆ

   ...นี่ไม่ใช่เรื่องตลก  แต่เป็นเรื่องจริงของคนไทยเรา เรื่องระเบียบวินัยนอกจากจะไม่รักษากันแล้ว ยังคอยจะทำลายกันเข้าไปอีก

   ...หรือว่ามันเป็นวัฒนธรรมของคนไทยเรา หรือว่าเรามีบรรพบุรุษเป็นศรีธนญชัย จึงต้องรู้หลบรู้หลีก ฉลาดแกมโกง หรือว่ากฏมีไว้แหก ใครแหวกได้แล้วภูมิใจ อย่างนั้นหรือ...

   ...นี่แค่เรื่องพักเบรค ยังต้องมีบัตรเบรค เพื่อให้รู้ว่าใครเบรคหนึ่ง เบรคสอง ยังกะเด็กนักเรียนอนุบาล ที่ติดบัตรกลัวจะพลัดหลง หายจากหน้างาน

  ...ถ้าคนเกาหลี ญี่ปุ่นมารุ้เรื่องบัตรเบรคนี่ เขาคงหัวเราะในสำนึกเรื่องวินัยของเราน่าดู...

............

   เพื่อนหัวหน้าผู้อาวุโสร่ายเรื่องวินัย ยาวเหยียด ทีมงานจากมีเสียงหัวเราะในตอนแรกๆ เริ่มมีเสียงถอนหายใจ หน้าตาเครียดเพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมอีก

   อืม...เรื่องวินัยกับคนไทย เป็นเรื่องใหญ่และเล่าไม่มีวันจบจริงหรือ...

ผู้เขียนถอนใจบ้าง...

...................

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านและขอให้มีความสุขสงบ

ในค่ำคืนที่ยังอยู่ในกรงงาน

1 สิงหาคม 2556

พ.แจ่มจำรัส