ในบางครั้ง ‘ความเงียบ’ คือคำตอบ                ที่คอยปลอบประโลมใจความขื่นขม

            ผ่านความเศร้าแสนสาหัสทุกข์ระทม            ผูกเป็นปมเงื่อนตายภายในทรวง

                 ความผิดหวังท้อแท้ที่พานพบ                         มากระทบจิตใจให้ห่วงหวง

            ถูกกระหน่ำซ้ำเติมความหลอกลวง               เวลาล่วงผ่านมายังฝังใจ


          


          

                     คิดคิดคิด...ยิ่งย้ำทำและย้ำคิด                          ขุ่นเคืองจิต...ใจวุ่นวายเป็นไฉน

              พายุปัญหากระหน่ำ...ซ้ำเจียนตาย                  เผาวอดวายความสว่างทางปัญญา 

                    หากโวยวายในทุกครั้งอย่างพลั้งเผลอ              ใครพบเจอคงน่าเบื่อเอือมหนักหนา

              ‘เงียบ’ ไว้บ้างในบางครั้งครั้งและบางครา          วันเวลาช่วยผ่อนคลายให้ใจเย็น...