กุ้ยช่าย ปลูกเอง มาหลายปีแล้ว ขึ้นมาใหม่ทุกปี มีฤทธิ์ร้อน ตอนไปตัดใบตำลึงมาทำต้มจืดหมูสับ เลยตัดใบกุ้ยช่ายมาทำเป็นขนมกุ้ยช่ายเสียเลย อยู่เมืองนี้ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ไม่ทำเองก็ไม่มีกิน
เพราะของดีไม่มีขาย 



พริกไปซิ้อมากเป็นต้นเลย  ทางขวามือเป็นต้นผักบุ้งจีน เอาเมล็ดมาจากเมืองไทย เขาขายเป็นซอง
ทางซ้ายมือเป็นใบกระเพรากำลังแแตกใบ



ดอกอะไรก็ไม่รู้จัก ภรรยาซื้อมาปลูกหลายปีแล้ว ขึ้นมาใหม่ทุกปี สวยด้วย

ไม่ต้องบอกก็ต้องรู้ ถ้าเป็นคนไทย
ต้มตำลึงหมูสับ อาหารขวัญใจคนจน เพราะไปเก็บเอาใบตำลึงมาต้มกินเองได้
ที่นี้หาไม่ได้ ไม่มีขาย  คุณบีสาวบัญชีชาวดัลลัส นำมาให้เป็นเมล็ดสดๆมาให้ของขวัญตอนมานมัสการหลวงพ่อปราโมทย์ ที่ชิคาโก บอกด้วยความมั่นใจว่า พี่เชื่อหนูเถอะ  ปลูกแล้วขึ้นแน่ๆ 


สวยกินได้  ต้นตำลึง  ขึ้นแน่ๆ ขึ้นจริงๆ


ความสุขเล็กๆน้อย ของคนบ้านไกล  ไม่กล้าจะเด็ด  เพราะชอบปล่อยให้เป็นธรรมชาติ แล้วถ่ายรูปสวยๆดีกว่า

แต่ภรรยานำมาทำเป็นแกงจืดเสียแล้ว



อย่านึกว่าเป็นหญ้า  ไม่ใช่ต้นธรรมดา  ต้นกุ้ยช่าย ยิ่งตัด ยิ่งโต



มาอยู่ในหม้อนึ่งเสียแล้ว  มีใส้หน่อไม้ ใส้กุ้ยช่าย  ผมชอบใส้หน่อไม้มากกว่า



ซี้อิ้วหวาน กับน้ำส้มสายชู  ภรรยาทำมาหลายปีแล้ว

ตอนนี้ฝีมือสู้เขาได้สบายมาก

บอกว่าเกษียณแล้วไปทำกุุ้ยช่ายขายที่เมืองไทยดีกว่านะ

ภรรยาตอบคำเดียวว่า  โน