สิ่งที่เรียนรู้:  การแต่งนิยายอย่างมืออาชีพ

วิธีการเรียนรู้: 

ข้าพเจ้าเป็นคนที่ชอบอ่านนิยายมากมาตั้งแต่สมัยมัธยมต้น ทั้งแบบนิยายแปล นิยายไทย หรือแม้กระทั้งฟิคชั่นที่อยู่ตามเว๊ปไซต์ต่างๆ เรื่องที่จบแบบแฮปปี้เอนดิ้งก็ดีไป บางเรื่องจบแบบเศร้าเคล้าน้ำตา บางเรื่องยิ่งแล้วใหญ่จบแบบค้างคา ทำให้คนอ่านอย่างข้าพเจ้าเกิดอาการหงุดหงิดขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ และแล้วความคิดหนึ่งก็เกิดขึ้น ‘ทำไมไม่แต่งเองซะเลยละ’ ทำให้เป็นจุดเริ่มต้นในการคิดที่จะแต่งนิยายของข้าพเจ้า เมื่อข้าพเจ้ามีความคิดอย่างจริงจังในการที่จะแต่งนิยาย ข้าพเจ้าได้หาข้อมูลในเว็ปไซต์ อีกทั้งยังซื้อหนังสือที่มีชื่อว่า การแต่งนิยายอย่างมืออาชีพ มาอ่านอีก เปิดอ่านแล้วทำความเข้าใจกับเนื้อหาข้างใน แน่นอนว่ามันไม่ใช่เรื่องง่าย การเขียนหนังสือสักเล่ม หรือแม้กระทั้งบทความหนึ่งหน้ากระดาษมันต้องมีประสบการณ์ ข้าพเจ้าจึงเข้าใจขึ้นมาอีกขั้นว่า ไม่ใช่แค่การอ่านหนังสือที่มีชื่อว่า การแต่งนิยายอย่างมืออาชีพ แล้วจะทำให้เราเป็นมืออาชีพในการแต่งนิยาย  มันต้องเริ่มที่การฝึกเขียน ฝึกวาดโครงเรื่องต่างๆ เมื่อเวลาผ่านเลยมาจนถึงวันที่ข้าพเจ้าปิดเทอมมัธยมปลายขึ้นปีหนึ่ง  ข้าพเจ้าจึงได้พล็อตเรื่องที่จะแต่งขึ้นมาจนได้ ถึงมันจะใช้เวลานานเป็นปี เนื่องจากหลายๆสาเหตุ แต่ข้าพเจ้าก็มีความภูมิใจเล็กน้อยที่ข้าพเจ้าไม่ลืมความฝันสมัยมัธยมต้น

ผลการเรียนรู้: 

สามารถแต่งนิยายในแบบที่ตนเองชอบและพอใจกับเนื้อหาได้สำเร็จ ถึงแม้ปัจจุบันนี้นิยายจะยังไม่จบก็ตาม

ข้อคิด: ความชอบ ความตั้งใจ และความคิดที่จะลงมือทำเป็นสิ่งสำคัญให้งานสำเร็จได้ แม้จะต้องใช้เวลากับมันยาวนานเท่าใด

สื่ออ้างอิง

http://www.niyay.com/story-33563(กลยุทธ์ในการแต่งนิยายให้ดี)

ภาคผนวก

www.Sailorploy.wordpress.com   

นิยายที่เป็นแรงบันดาลใจของข้าพเจ้า


หัวขโมยแห่งบารามอส


เชอรับ องค์กรลับยอดนักสืบ


เอเร็ค เร็กซ์

บันทึกเมื่อวันที่ 24 กรกฏาคม 2556 

โดย น.ศ.วัลวิภา ไตรสรณกุล 

563070108-0 คณะแพทยศาสตร์ ม.ขอนแก่น