ได้ยินข่าวบริษัทใหญ่ล้ม  ทำให้คิดถึง บรมครูสวัสดิ์ หอรุ่งเรือง ที่เคยบันทึกและมีการแสดงความคิดเห็นของท่านผู้รู้ไว้ที่นี่

http://www.gotoknow.org/posts/496225

แล้วนำมาคิดต่อ พอสรุปวิธีการทางธุรกิจได้  ดังนี้

(อย่างไรก็ดี ก็ยังไม่รับรองว่าถูกต้องจริง  เพราะสิ่งรู้ยังไม่เคยทำจริง

ท่านใดรู้ก็ช่วยตัดเติมเสริมแต่ง  เพื่อเรียนรู้ร่วมกันนะครับ)

ลำดับขั้นตอนทางธุรกิจจากรวยน้อยถึงรวยมากจนถึงล้มละลาย  แล้วทำได้ต่อด้วยนอมินีที่ทำแทนแบบลับ ๆ  หรืออาจโดนสับอุ้มฆ่า

-  เปิดร้านขายของธรรมดา ๆ 

ยังไม่รวยพอ

-  ต่อมาเก่งขึ้นรวยขึ้น ตั้งบริษัท

ยังรวยไม่พอ

-  เอาบริษัทเข้าตลาดหลักทรัพย์

รวยล้น 

-  ขายทิ้งทั้งหมด เอาเงินไปทำกิจการใหม่

หรือ

-  ขายหุ้นส่วนใหญ่ ยกให้คนอื่นไปบริหาร

หรือ

-  ปล่อยให้ตนถูกฟ้องเป็นคนล้มละลาย  ในระหว่างรอก็ค่อย ๆ ไซฟ่อนยักย้ายถ่ายเททรัพย์สินด้วยวิธีการที่แยบยล

(ที่ได้รับคำบอกเล่ามา เช่น เอาเงินของบริษัทไปเช่าตึกนาน ๆ  เช่น 90 ปี  และตึกนั้นเป็นของลูกหลานของตนเอง ฯลฯ)

-  3 ปี ล่างไพ่  กฎหมายเลิกเอาผิด

-  เอาเงินทรัพย์สินที่ไซฟอนไว้มาลงทุนใหม่ โดยให้นอมินี หรือคนที่ไว้ใจไปทำกิจการใหม่ให้ตนแบบลับ ๆ แล้วคอยเป็นผู้บริหารนอมินีอยู่เบื้องหลัง  แต่จะไปกู้ธนาคารด้วยตนเองอีกไม่ได้ เพราะประวัติเสียไปแล้ว

ถามว่าทำไมต้องล้ม ก็พอสรุปคำตอบได้ว่า "ล้มได้ล้มไป กฏหมายเปิดโอกาสให้ฟอกความผิดได้  กลับมาทำใหม่ได้อีก"  (หากไม่ถูกฆ่าตายเพราะโกงเสียก่อน)