ผมตั้งชื่อบันทึกนี้ให้สอดคล้องกับชื่องาน ที่ทางคณะสหเวชศาสตร์จะจัดงานด้วยรักและผูกพันธ์ให้กับอาจารย์สมภิยา สมถวิล ซึ่งอาจารย์ได้ขอลาออกจากคณะฯ ในวันที่ 1 พฤศจิกายน 49  เพื่อไปอยู่ต่างประเทศ 

  

    

 

 

                                      
  

ภาพขณะปฏิบัติงาน

                                                                       
      ผมตั้งชื่องานนี้ ตามความรู้สึกที่มีให้กับอาจารย์ อาจารย์ยังอายุอานามไม่มาก ใช้คำที่ฟังดูผู้ใหญ่เกินไปก็ไม่เหมาะกับอาจารย์ครับ อาจารย์มาปฏิบัติงานที่คณะสหเวชศาสตร์ หลังผมไม่เท่าไรครับ ผมมาปฏิบัติที่คณะสหเวชฯ ปี 2541 อาจารย์มาปฏิบัติงานเมื่อวันที่ 15 มกราคม 2542

     อาจารย์สมภิยา เป็นอาจารย์สังกัดภาควิชากายภาพบำบัด ทำหน้าที่เป็นผู้บริหารของคณะมาตั้งแต่ต้น ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งหัวหน้าภาควิชากายภาพบำบัด รองคณบดีฝ่ายบริการ ทุ่มเทการทำงานให้กับคณะสหเวชศาสตร์อย่างเต็มที่ ผมเห็นอาจารย์มาปฏิบัติงานบางครั้งนึกอาจารย์จะเดินทางไปราชการ เพราะอาจารย์ใช้กระเป๋าเดินทางแบบมีลูกล้อลากถือมาด้วย อาจารย์นำงานกลับไปทำที่หอพัก

        เรื่องความละเอียดในการตรวจงาน ต้องยกนิ้วให้ อาจารย์เป็นคนละเอียดครับ การจัดเก็บข้อมูลเป็นระเบียบ ถือได้ว่า อาจารย์เปรียบเสมือนหนังสือเล่มใหญ่ของคณะสหเวชศาสตร์ก็ว่าได้ ข้อมูลของคณะทั้งหมดตั้งแต่แรกอาจารย์เก็บไว้อย่างเรียบร้อย หลายเรื่องที่อาจารย์เห็นว่าเป็นเรื่องสำคัญของคณะก็ได้นำมาให้ผมช่วยเก็บ

         วันศุกร์ที่ 20 ตุลาคม ที่จะถึงนี้ทางคณะฯ จึงมอบให้ผมเตรียมจัดงานด้วยรักและผูกพันธ์ให้กับอาจารย์สมภิยา  สมถวิล ฝ่ายที่ผมมอบให้เตรียมทำ Presentation ให้อาจารย์ในวันงาน ก็แย่งกันทำด้วยความรักที่มีให้กับอาจารย์ รู้สึกปลื้มกับอาจารย์ด้วยครับ

           ขอให้อาจารย์มีความสุขกับการใช้ชีวิตอยู่ที่ต่างประเทศครับ และอย่าลืมนึกถึงพวกเราที่เคยอยู่บ้านหลังเดียวกัน (คณะสหเวชศาสตร์) บ้างนะครับ

                                                                                        บอย สหเวช
                                                                                        11 ต.ค. 49