ภาพถ่ายจากตึก ภปร. ชั้น3 รพ.จุฬาลงกรณ์...

          บทกวีหายไปไหน

   ถามโค้งฟ้าสีฟ้าคราพลบค่ำ

คิดถึงคำกลอนเก่าลำเนาก่อน

เคยอ่านเอียงเคียงคู่เกยก่ายนอน

หนุนแทนหมอนตักอุ่นคุ้นเคยมี

   ถามเหตุผลที่เลือนลางจางหาย

ฉากสุดท้ายกลอนเก่าเป็นสักขี

สะเทิ้นเขียน-อ่านลำนำคำกวี

ก่อนเคยมีบัดนี้ห่างจางหายไป

   หรือไร้มนต์ดลใจให้เจ้าอยู่

มิควรคู่ขีดเขียนเพียรรั้งไว้

บันทึกเก่าลูกทุ่งเกินไม่เพลินใจ

พำนักใหม่มากเสน่หาสาธยาย

   ถามโค้งฟ้ามืดค่ำลำนำเศร้า

คอยแต่เจ้าคุ้นคิดจิตสลาย

คงไม่ปล่อยกวีก่อนนอนยิ้มพราย

และไม่สายคงคอยร้อย คำกวี.

.......................

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามมาถึงตรงนี้

ในคืนค่ำที่คิดถึงกวีเก่า

2 กรกฎาคม 2556

พ.แจ่มจำรัส