ผมพึ่งทราบจากพี่หมอเล็กในความเห็นของบันทึกของผมก่อนหน้านี้ว่าที่นครปฐมนั้นมังคุดเจ็ดกิโลร้อย ที่หาดใหญ่สี่กิโลร้อยนั้นผมก็ว่าถูกมากแล้ว ไม่น่าเชื่อจริงๆ ว่าราคาผลไม้ของไทยจะถูกได้ขนาดนี้ครับ

ช่วงนี้ต้นฤดูฝนดังนั้นผลไม้ต่างๆ ของไทยกำลังออกมาล้นตลาดอย่างมากมายมหาศาล ชาวสวนทั้งหลายก็ขายไปน้ำตารินไปที่ของที่เฝ้าดูแลมาทั้งปีกลับขายไม่ได้ราคา

ผมเองก็สงสัยจริงๆ ว่าทำไมประเทศเราถึงขาดความรู้ในการแปรรูปผลผลิตทางการเกษตรกันได้ขนาดนี้ เหมือนเรามีทรัพยสมบัติอยู่เต็มแผ่นดินแต่เราไม่สามารถแปรสภาพสมบัติเหล่านี้ให้เลี้ยงชีวิตเราได้

ผมอยู่ภาคใต้ ตอนนี้ไปทางไหนก็เห็นแต่สวนยาง ตั้งแต่ในนาจนถึงยอดเขา เป็นผลพวงมาจากช่วงราคาน้ำมันแพงและผลักดันให้ราคายางพาราแพงไปด้วย แต่ตอนนี้ราคาน้ำมันคงตัวแล้ว ราคายางพาราจึงไม่ได้แพงมากมายอย่างที่เคยเป็นอีกต่อไป

เวลาขึ้นไปภาคใต้ตอนบนก็จะเจอสวนปาล์มตั้งแต่ในนาจนถึงยอดเขาอีกเหมือนกัน เป็นเพราะเหตุผลเดียวกันกับยางพาราและเจอปัญหาเดียวกันกับยางพาราในตอนนี้

เมื่อรวมกับเรื่องราคาผลไม้ตกต่ำแล้ว ทำให้นึกว่าเรื่องเหล่านี้เหมือนเรื่องเหลือเชื่อจริงๆ

ประเทศไทยนั้นเป็นประเทศที่อุดมสมบูรณ์มาก ผมไม่ทราบว่าภาคอื่นเป็นอย่างไร แต่ภาคใต้นั้นเป็นพื้นที่ที่สามารถเรียกได้ว่าอุดมสมบูรณ์ที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง เป็นป่าชื้นเขตฝนอันดับหนึ่งของโลก เริ่มตั้งแต่ภาคใต้ของเราไปถึงมาเลยเซียและอินโดนีเซียยาวไปจนถึงปาปัวนิวกินีทีเดียว

พื้นที่เหล่านี้สมบูรณ์มาก พื้นที่อื่นที่ถ้าจะสมบูรณ์ใกล้เคียงกันก็คือแถวลุ่มน้ำอเมซอน พื้นที่เหล่านี้เพาะปลูกอะไรก็ขึ้นได้ง่ายและออกผลผลิตเต็มที่มากมายมหาศาลอย่างที่เราเห็นกันอยู่ครับ

แต่พืชพันธุ์ที่ปลูกแล้วได้ผลเช่นนี้คือพืชพื้นเมือง ถ้าปลูกพืชต่างถิ่นไม่ว่าจะให้ดินสมบูรณ์แค่ไหนยังไงก็ขึ้นยากและมีปัญหา แต่เราก็ยังพยายามปลูกพืชต่างถิ่นกันอยู่เป็นหลักและพยายามสร้างมูลค่าเพิ่มจากพืชเหล่านั้น แปลกประหลาดจริงๆ

ยางพารา ปาล์มน้ำมัน และกาแฟ (ที่สมัยหนึ่งปลูกกันมากในภาคใต้ตอนบนจนถึงขั้นต้องจ้างให้โค่น) ล้วนเป็นพืชต่างถิ่นทั้งนั้น ดังนั้นผมจะไม่แปลกใจเลยถ้าเมื่อไหร่แอปเปิ้ลราคาแพงแล้วจะเห็นมีคนพยายามปลูกแอปเปิ้ลในภาคใต้ 

ที่จริงแล้วพริกที่เราใช้ตำน้ำพริกนี่ก็เป็นพืชต่างถิ่นมาจากอเมริกากลาง นั่นคือสาเหตุที่ปลูกพริกในบ้านเรานั้นมันยากหนักหนาต้องใส่ยาฆ่าแมลงกันเสียมากมาย

ทำไมเราไม่มีความสามารถในการสร้างมูลค่าให้แก่พืชพื้นเมืองได้? เป็นความผิดใคร จะชี้นิ้วใส่ใครดี?

ชี้นิ้วใส่คนอื่นนั้นง่าย แต่จะยากกว่าถ้าเราไม่ชี้นิ้วใส่ใครแต่ชี้มาที่ตัวเราเอง หมายถึงคนไทยทุกคนไม่ใช่คนไทยคนใดคนหนึ่ง เราในฐานะคนหนึ่งคนจะมีส่วนแก้ปัญหานี้ตามกำลังได้อย่างไร?