จดหมายถึงครู l ดูให้ทันไม่งั้นไม่รอด (ดูอกุศลเจตสิกด้วยสติ)
วันพุธ ที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2556
กราบสวัสดีค่ะครู
เป็นการแก้ไขที่เห็นความเปลี่ยนแปลงข้างในเร็ว แต่ก็เผลอไม่ได้เลย นิดเดียวหนูพลาดได้ ตะกี้ใจยังชิล ๆ เผลอเหลิงแล้วไม่ทันก็ลงร่องเดิมของความเคยชินด้านอกุศล อยู่กับครูครูพาทำภารกิจกู้ใจใหม่ อยู่กับตนเอง ฟาดมันไปก่อนให้มีสติ วิธนี้ได้ผลเจ้าค่ะครู ท่องอกุศล 14 แล้วสังเกตเทียบเคียง
เช้านี้ตื่นขึ้นมาที่ขอนแก่นเตรียมตัวมุ่งหน้าสู่วัด ครั้งนี้ครูให้โอกาสในการแก้ไข ระหว่างไปทำงานครูชี้ให้เจาะเข้าไปที่ในใจ ที่ไม่ยอมรับว่ามัน Copy เลียนแบบครูมาทั้งดุ้น แต่ยังเป็นการทำแค่ข้างนอก ครูถามต้อนไปเรื่อย ๆ ข้างในค่อย ๆ คลาย ครูชี้ให้ดูอกุศล ดูความชั่วที่เกิดขึ้นในใจ เหมือนเล่นเกมทุบหัวที่มันโผล่ขึ้นมาด้วยค้อน เปรียบค้อนดังสติ
แล้วก็มุ่งหน้าไปทำงานต่อ ครูไปบรรยาย R2R แล้วให้หนูมาร่วมเรียนรู้ด้วย วันนี้ได้มาลงเรียนรู้งานโดยใช้กระบวนการ R2R เห็นตนเองเปิดใจมากขึ้นที่จะเรียนรู้งานพี่ ๆ เหมือนเรียนรู้ไปด้วยกัน เที่ยง ๆ ครูพาหนูไปเรียนรู้การนวดจากคุณน้อย แต่หนูก็เป็นโรคเดิม โรคสร้างภาพ ทำให้งัดสติปัญญามาใช้งานไม่ได้ ทุกข์ปรากฏแทบหัวจะระเบิด แต่พอได้สติก็เดินหน้า ทำงานต่อได้ แบบปริ่ม ๆ จะไม่รอด แต่พอหันหน้าเข้ามาสู่กระบวนการที่ครูขับเคลื่อนก็หลุดออกมาทำงาน
ระหว่างเดินทางกลับครูพาไล่ต้อนถามอาการเพี้ยน ๆ หรือ อกุศลที่เกิดขึ้นด้วยคำว่า ทำไม ๆ ๆ และทำไม จนมันจนตรอก แล้วข้างในก็เบาเพราะรู้สึกว่า เออเหนาะมันเบาได้ด้วยการถามแล้วค้นหาลงไปข้างใน ดูอกุศลให้ทันด้วยสติ ข้างในก็จะไม่เป็นก้อนแน่น ๆ ที่หนักอก งานนี้เป็นงานแก้ไขจริง ๆ เจ้าค่ะ พอครูมาส่งถึงวัด นึกย้อนกับตนเอง เมื่อเช้ายังไม่ได้กราบหลวงปู่ ครูชี้แล้ว อย่าต้องให้ชี้ซ้ำ จึงชวนน้องหนุ่ยเข้าไปกราบ กราบเรียนรู้หลวงปู่ว่า ครูเมตตาให้โอกาสมาแก้ไข จากเดิมตอนไปทำงานที่สุราษฏร์ธานี หนีไม่ยอมทำ แต่ครูก็เมตตาให้โอกาสแก้ไข หลวงปู่ถามเรื่องผลวิเคราะห์น้ำดื่มว่า “เป็นอย่างไร”
จากผลวิเคราะห์คุณภาพน้ำ ถือว่าดีมาก แล้วครูก็พารองเข้าไปดื่มใช้ที่สำนักแม่ชีทุกเสาร์อาทิตย์ที่มา
ท่านเปรยว่า “ท่านก็ไม่ได้ดื่ม แต่มีคนบอกว่า น้ำมีกลิ่น”
กลับจากกราบหลวงปู่ ก็มาเตรียมอาหารสำหรับทำปรุงนี้แล้วค่อยเข้ามาข้างในค่ะครู แต่พอหนูเข้าห้อง โหลดภาพของขึ้น FB รอนานฟุ๊บหลับไปตื่นมาอีกทีก็ตีสอง หนูยังพลาดท่าอยู่ดีเจ้าค่ะ ความเคยชินด้านชั่วมีมาก ใจข้างในถามขึ้นมา
“เกินเยียวยารึเปล่า” นี่มันเป็นความฟุ้งซ่าน ท้อแท้นะ อกุศล อย่าไปหลงกลมัน
บทเรียนวันนี้ ช่วยหนูได้หากหนูตั้งใจทำ สำคัญไม่ใช่จ้องเหมือนที่ครูชี้ เป็นการสังเกตแบบเก็บข้อมูลกับตนเอง อกุศลเจตสิกตัวไหนมาบ่อย ดูให้ทันมุกมัน ดูไม่ทันหนูก็เดี้ยง เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพที่เดิมพันด้วยชีวิตเจ้าค่ะ เดิมพันด้วยอนาคตว่า จิตจะไปที่ใด พลาดก็ร่วง ทำได้ก็รอด สาธุเจ้าค่ะ
