จำไม่ได้ชัดว่า ใครนะ? ไปรับที่โรงแรมแต่เช้า คุ้นแต่ว่าท่าทีดูกระฉับกระเฉง ท่าทางคล่องแคล่ว และเดินไวมาก นำพาข้าพเจ้าเดินฝ่าผู้คนตามทางเดินเชื่อมระหว่างตึก
สองรุ่นสำหรับเครือข่าย R2R รพ.สุราษฎร์ธานี ซึ่งแต่ละรุ่นเรามีกระบวนการเรียนรู้รุ่นละ ๔ ระยะ (4 Phase)
วันนี้ก็เป็นวันที่สองของรุ่นที่ ๒ ในระยะที่ ๑ (Phase 1) หลายๆ อย่างข้าพเจ้าได้ปรับเปลี่ยนกระบวนการเรียนรู้ นำวิถีของการทำกระบวนการ KM ที่เน้นในเรื่องการ Share กันพูดคุยกันมากขึ้น และเรียนรู้ระหว่างกันและกัน (Learning) ภายใต้บรรยากาศแห่งสุนทรียะ และความเป็นกัลยาณมิตรเข้ามาหล่อเลี้ยง เพื่อนำไปสู่เป้าหมายให้ได้เกิดผลตามประสงค์ที่วางไว้
ก่อนเข้าสู่บทเรียนในวันนี้
เราเริ่มต้นด้วยกิจกรรมรับเช้าวันใหม่ เข้าสู่โหมดแห่งการผ่อนคลายและเปิดประตูหัวใจสู่ความพร้อมที่จะรับฟังเรื่องราวใหม่ๆ ด้วยลมหายใจเบาเบา ... หายใจเข้าสบาย หายใจออกสบาย
บทเพลงแห่งการภาวนา พร้อมด้วยเสียงบรรเลงแห่งดนตรี นำมาซึ่งความสุนทรียะมากขึ้นในอารมณ์
อารมณ์ที่ดี ที่ผ่อนคลาย ทำให้ความรู้สึกที่บีบรัด บีบคั้นมาบรรเทาลง ความเหนื่อยเมื่อยล้า ละลายหายไป สภาวะเช่นนี้มีผลต่อสารชีวเคมีด้านบวก อันทรงพลังที่ทำให้ผู้คนมีกำลังของจิตใจมากขึ้น
..
วิทยากรผู้ช่วย(ใบไม้ร้องเพลง) เริ่มเข้าสู่กระบวนการแห่งการแบ่งปัน เรื่อง การค้นดูค้นหาองค์ความรู้ที่คนอื่นๆ ทำและศึกษา หากพูดภาษาวิจัยในหัวข้อนี้ก็คือ การทบทวนวรรณกรรมนั่นเอง
จากนั้นเข้าสู่การลงมือปฏิบัติ
นำผลงาน R2R ที่ถูกเขียนขึ้นมาเป็น "บทความวิจัย" มาฝึกเรียนฝึกอ่าน ฝึกใช้ปัญญาผ่านกระบวนการคิดวิเคราะห์ และสังเคราะห์ค้นหาเรื่องราวที่ปรากฏขึ้นในงานวิจัยนั้น ไม่ว่าจะเป็นประเด็นคำถามการวิจัย เป้าหมายของการวิจัย แนวคิด/หลักการหรือการทบทวนวรรณกรรมของผู้วิจัยว่ามีฐานมาจากเรื่องอะไรบ้าง รูปแบบการวิจัย ตลอดจนกลุ่มตัวอย่างที่ศึกษา เครื่องมือ และการวิเคราะห์ที่ใช้ รวมถึงผลการวิจัยที่ผ่านจากการตีความ
บทเรียนในชั่วโมงนี้ในมุมมองของข้าพเจ้ามองว่า "สนุก" ข้าพเจ้ารู้สึกตื่นเต้นไปกับปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น เพราะผู้เข้าร่วมเรียนรู้ต่างมีการพูดคุย ชวนกันคิดชวนกันมอง อย่างออกรสชาติ ได้บรรยากาศของการ Share & Learning อย่างแท้ จนอดไม่ได้ที่ถามว่า "ทุกท่านส่วนใหญ่มีประสบการณ์การทำวิจัยมาก่อนหรือเปล่า" และก็ได้รับคำตอบว่า "เปล่า..." ดังนั้นข้าพเจ้าจึงอดที่จะตีความเข้าข้างตนเองไม่ได้ว่า การจัดกระบวนการเรียนรู้เช่นนี้เอื้อให้ผู้เรียนได้เกิดการเรียนรู้อย่างแท้จริง เข้าสู่โหมดแห่งความเข้าใจได้ง่ายและเร็วขึ้น
การเรียนรู้สู่การปฏิบัติ...ยังไม่จบลง
เราซ้ำลงไปผ่านการดูสารคดี R2R กรณีของโรงพยาบาลศิริราช จากที่เมื่อสักครู่เป็นการเรียนรู้การทบทวนวรรณกรรมผ่านการอ่าน แต่รอบนี้เรียนรู้ผ่านการดูและการฝัง
การฝึกฝนซ้ำเพื่อย้ำไปในร่องแห่งการเรียนรู้นำมาซึ่งความลึกซึ้งยิ่งขึ้น
สิ่งหนึ่งที่ข้าพเจ้าประทับใจมากในการเรียนรู้ที่นี่ ...
คือ เมื่อทานข้าวเสร็จ หลายๆ คนเลือกที่จะกลับมานั่งเล่นที่ห้องประชุม บ้างนั่ง บ้างนอน บ้างคุยกันเบาๆ บ้างอ่านหนังสือ หลากหลายอิริยบท สำหรับข้าพเจ้าแล้วมองว่านี่คือ ความอบอุ่นใจ
เราเริ่มต้นการเรียนรู้ในภาคบ่ายด้วยการย้อนมาต่อในงาน R2R ที่ตนเองทำ จากกลุ่มใหญ่ในวงโต๊ะ เล็กลงมากลุ่มย่อยตามงาน ดังนั้นในโต๊ะหนึ่งจะมีวงย่อยๆ ซ้อนลงไป ในเรื่องที่คล้ายๆ กัน
ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้น คือ การร่วมมือ ช่วยเหลือ ช่วยกันคิดช่วยกันมอง
ทำไปเรียนรู้ไปอย่างอารมณ์ดี เรื่องที่ยากก็จะกลายเป็นเรื่องที่ง่าย เรื่องที่ซับซ้อนก็จะกลายเป็นเรื่องที่เรียบง่ายขึ้น
จากที่ไม่มีประเด็น....
ผลของงานที่ได้ในรอบนี้คือ Concept Paper ซึ่งข้าพเจ้าให้ชื่อว่า "สังกัปงานวิจัย" บวกกับความประทับใจระหว่างกันและกัน คือ ความทรงจำที่ดีที่งดงาม ดั่งการเยียวยาพลังการทำงานกันและกัน
เจอกันอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า พร้อมเปิดประตูสู่การเรียนรู้ใหม่อีกครั้ง "Happiness R2R สุราษฎร์ธานี"
...
๑๔ มิถุนายน พ.ศ.๒๕๕๖
