รพ.สต.กุดขอนแก่น ที่นี่เป็นมากกว่าการมาเยี่ยม หรือนิเทศงาน เพราะต้องมาเป็นวิทยากร สอนและให้ความรู้เรื่องเสตียรอยด์ รวมถึงการใช้ชุดทดสอบด้วย เรื่อง ๆ การใช้ เชื่ออยู่ลึก ๆว่า เพียงแค่อ่าน ทุกคนทำได้ แต่สิ่งที่พึงตระหนักคือ ทำอย่างไร ชาวบ้านจึงจะตระหนักและระวังภัยใกล้ตัว ก่อนขึ้นเวที ได้พูดคุยกับท่าน ผอ.รพ.สต.กุดขอนแก่น เล็กน้อย ท่านเดินออกมารับหนูอย่างหน้าชื่นมื่นแจ่มใส หันไปทางเวที มีพี่ติ๊ก พี่เภสัชกรหญิงคนเก่งที่เป็นต้นแบบการขับเคลื่อนกระบวนการเฝ้าระวังภัยเสตียรอยด์ในชุมชน เจ้าของวาทะ
“รางวัลไม่อยากได้แล้ว แต่อยากให้ช่าวบ้านปลอดภัย”
มาที่เดียวได้หลายงาน ผนวกกับ เจ้าภาพจัดงาน คือ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น แบบคนที่เขียนโครงการคือ กุ้ง เพื่อนเภสัช ห้องเดียวกันปีเดียวกัน แบบจุดไต้ตำตอ
ทักทายกันพอหอมปากหอมคอ ก็จับไมค์ ชาวบ้านที่นี่ อบอุ่น ตั้งใจ เอาใจใส่แบบอุ่นหนาฝาคั่ง
มีตัวอย่างที่หิ้วมาจากบ้าน บอกข้างบ้านกิน นี่แหละ คือ สิ่งที่หนู ประสานเจ้าภาพว่า
“ขอของจริง ตรวจให้เห็นกันแบบจะ จะ”
Credit ภาพจาก Facebook ของพี่หมิง (Ponrakot Pitakthum) เจ้าหน้าที่ สสจ.ขอนแก่น
ขอบคุณหมอปึ้งที่ tag มาให้อีกที
<p>แล้วก็จ๊ะเอ๋ จากทั้งหมด 5 ตัวอย่างที่นำมา ก็เจออยู่ 1 ตัวอย่าง
ได้เรื่องหล่ะซิ
</span></p>
ทำไงดีจึงจะเกิด ระบบเฝ้าระวังเพื่อแก้ไข จึงถามกลับ
เราจะทำยังไงดี ให้คนที่ไม่มาที่นี่รู้ และปลอดภัย?
ก็มีแนวทางที่แต่ละคนเสนอขึ้นมา เภสัชกุ้งก็มาช่วยเสริมอีกแรง แต่ยังไม่ได้มาลุย คาดคั้นคำตอบกันตอนนี้เพราะก็ทราบดีว่าเป็นเรื่องของช่วยบ่าย จึงหย่อนคำถามให้ง่าย ๆ ที่จะค้นหาคำตอบกันในช่วงบ่าย
ลงจากเวทีก็ได้พูดคุยกับพ่อกำนัน ที่ท่านเป็นผู้นำชุมชน และได้คุยกันยาวไปถึงว่า ครั้งหนึ่งท่านได้มีโอกาสร่วมธุดงธ์ไปกับหลวงพ่อพุทธทาส เป็นเรื่องน่าประทับใจที่ได้ยินและอนุโมทนาสาธุ
เสร็จจากการบรรยาย จึงฝากเอกสาร ตัวอย่าง PT และชุดทดสอบไว้เพื่อให้เจ้าหน้าที่ได้ดำเนินการเข้าร่วม
เป็นการทำงานแบบมาเร็ว เคมเร็ว ให้ผลเร็ว เพราะที่นี่ เข้มแข็งเป็นทุนเดิม ขอบคุณน้องทีป ที่ย้ายมาทำงานที่นี่ ทำให้ได้รู้จักพื้นที่ดี ๆ และคนทำงานที่เข้าใจ และที่สำคัญ ขอบคุณที่ช่วยบอกทาง ทำให้พี่หายหลงทาง
