2-3 วันที่ผ่านมา ผู้เขียนได้มีโอกาสกลับบ้านเกิดที่สกลนคร

เห็นชีวิต  การใช้ชีวิต  เห็นธรรมชาติ

…คนแก่ทำบุญ

…กรงไก่

…เด็กน้อยกับตาข่าย

…เด็กๆ กับดอกหญ้าในทุ่งนา


…คนแก่ทำบุญ

ผู้เฒ่ามานั่งรอพระ รอใส่บาตรยามเช้าๆ

หูก็ตึง ตาก็ฝ้าฟาง

เคยเดินไปวัดได้ ตอนนี้เรี่ยวแรงถดถอย ขอปักหลักทำบุญที่หน้าบ้านก็พอ




…กรงไก่

เห็นกรงไก่วางเรียงราย 5-6 กรงที่ใต้ถุนบ้านผู้เฒ่า

ลูกหลานชอบเลี้ยงไก่

ไก่ส่วนหนึ่งมีอิสระ เดินไปมาหาอาหารนอกกรง




…เด็กน้อยกับตาข่าย

เด็กน้อยมีบ้านติดถนน  มีรถราวิ่งทั้งวัน

คุณปู่ยุ่งกับการตัดผมให้ลูกค้า

ใส่ตาข่ายหน้าบ้าน หลานก็ปลอดภัยดี



…เด็กๆ กับดอกหญ้าในทุ่งนา

ที่ทุ่งนา

เด็กๆสนุกกับการเล่นดอกหญ้า

ชีวิตอิสระ

มีความสุขง่ายๆ ตามวัย

ความสุขเล็กๆในวันนี้

ที่จะสร้างความรู้สึกดีในใจได้นานเท่านาน

ข้าพเจ้าเคยสัมผัสมาก่อน






มองภาพ มองชีวิต

นึกถึงคำว่า อิสรภาพ

เก็บภาพ เก็บฝัน มาบรรยายเป็นอักษร ได้มา 1 บันทึก

ก่อนที่ความคิดวันนี้จะลบเลือนกับกาลเวลา


ข้างนอกเป็นอย่างไร ใคร่อยากรู้

ปล่อยหนู ค้าหา อย่ากักขัง

หนูแข็งแรง เต็มที่ มีกำลัง

ตัวหนูยัง มีฝัน อย่าบั่นทอน




 เช่นกัน ฉันต้องการ อิสระ

 ขอเถอะนะ จะอย่างไร ให้ปล่อยก่อน

 วอนเจ้าของ  โปรดเมตตา เอื้ออาทร

 อยากจร  นอกกรงขัง เพื่อนยังรอ




อิสรภาพ คำนี้  มีคุณค่า

เมื่อได้มา ประเสริฐ สุขเกิดก่อ

มองโลก สำรวจดู ..รู้ให้พอ

สำคัญหนอ  มีพลัง อย่าขังใจ