รื้อค้นหนังสือเพื่อจะเอามาแจกเป็นรางวัลตามสัญญา จากงานที่ไปเป็นวิทยากรให้คณะเทคนิคการแพทย์ของมอ.เรานี่เอง ก็เลยได้พบหนังสือแจกงานประชุมวิชาการและงานเสนอผลงานบุคลากรสายสนับสนุน ตั้งแต่ปี 2551 ในหัวข้อ "นวัตกรรมสู่ความเป็นเลิศ" ของคณะแพทยศาสตร์ ม.สงขลานครินทร์ เป็นหนังสือประกอบการประชุมที่จัดทำได้สมกับชื่อเรื่องมากค่ะ เพราะเล่มขนาดเล็ก น่ารัก รูปลักษณ์แปลกใหม่จากเอกสารประกอบการประชุมทั่วไป แถมพบสิ่งที่ตัวเองบันทึกไว้ตอนฟังช่วงเสวนา ชอบมากค่ะ ขอเก็บมาฝากเอาไว้ใน"คลังมหาสมบัติ"ของตัวเองอีกอย่าง
ข้อคิดจากท่านอาจารย์หมอกิตติ ลิ่มอภิชาต อดีตคณบดีคณะแพทย์ของเรา: "พวกเราโชคดีที่ได้อยู่ในวงการแพทย์ มีแต่เรื่องซับซ้อน ทำให้มีโอกาสคิดอยู่เสมอ มีระบบราชการที่แย่ ต้องพัฒนาอีกเยอะแยะ ต้องขี้เบื่อ หาวิธีใหม่ๆ ไม่เบื่อเฉยๆ ไม่มีอะไรที่ดีที่สุด ต้องมีอะไรที่ดีกว่าเสมอๆ หัวหน้า น่าจะเอามาบอกคนที่ทำใหม่ว่าให้หามาว่ามีอะไรที่ไม่ได้เรื่องบ้าง ถ้าหาไม่ได้ไม่รับ" อ่านแล้วยังย้อนนึกถึงน้ำเสียงตอนท่านพูดได้อยู่เลย
แวะมาเพิ่มเติมทรัพย์สินทางปัญญาให้ตัวเแงที่คลังมหาสมบัติแห่งนี้ครับ ขอบคุณพี่โอ๋ครับ
มีเหมือนกันค่ะ ที่บางทีไปเจอหนังสือดีๆ ที่ซื้อไว้แล้วไม่ได้อ่านในช่วงนั้นจนลืมไปเลย มีครั้งหนึ่งขณะรอส่งลูกสาวขึ้นเครื่องที่อุบลฯ เห็นลูกพกหนังสือธรรมะเล่มเล็ก 2-3 เล่มในถุงผ้าที่ถือติดตัว เลยหยิบออกมาเล่มหนึ่งอ่านดูแล้วดีมาก ถามลูกว่า ซื้อเหรอ ลูกบอกว่าหนังสือของแม่เองแหละ ที่เอ๋ค้นเจอแล้วขอไปอ่านไงคะ...
Thanks for sharing the humerous flip-side of your ext-dean, อาจารย์หมอกิตติ ลิ่มอภิชาต. He's great!
Universal truth/observation is a rare entity ;-) When we get to know one, stick to it.
[But it is funny, we can't do that all the time. (Otherwise our world would be peaceful for-ever.)]
Ooops, I should have read and spotted the typo error 'homorous' (instead of 'humerous') before I pressed that button. Again, haste makes waste.
Dear sr, you've got it right in the first post...I think. Thanks a lot for your poignant comment. For, ajarn Kitti, I wish I could remember all his words and comments during every meeting and conference where he attended. He's such a great character.
ขอบคุณทุกดอกไม้...เขียนแล้วก็นึกได้ว่า เขียนภาษาไทยผิด ต้องเป็น ขอบคุณทุกท่านสำหรับดอกไม้นะคะ น้อง nobita เรียก GotoKnow เหมือนใจพี่โอ๋เลย พี่วิไอดิน-กลิ่นไม้ สุดยอดเลยค่ะ โอ๋ชอบมากเลยที่พี่วิมักจะมีตัวอย่างที่ตรงกับสิ่งที่เราเอามาเล่าเสมอเลย ต้องบอกว่าพี่เป็นคนที่มีความจำและการดึงเอามาเชื่อมโยงที่น่าทึ่งมากๆ ยังไม่น่าออกจากวงการศึกษาเลยนะคะ น่าจะมีใครมาเชิญไปเป็นผู้วิพากษ์งานทั้งหลาย จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งกับงานนั้นๆ (โอ๋ว่าทุกงาน) เลยนะคะนี่
จริงค่ะ พวกเราโชคดีที่ได้อยู่ในวงการแพทย์.. จะมีใครไหมที่สามารถตั้งคำถามได้ทุกเรื่อง และมากมายเท่าเรา.. แล้วคนไข้ก็ยินดีที่จะตอบซะด้วย (ถึงไม่ยินดีตอบก็ต้องตอบ ไม่งั้นไม่หายป่วย คริคริ)
ขอบคุณพี่โอ๋มากค่ะ มีอะไรดีๆมาบอกต่อเสมอๆเลย
ขอบคุณบันทึกพี่โอ๋ ดร.โอ๋ค่ะ
ที่ให้ได้ข้อคิดว่า " หนังสือเป็นขุมทรัพย์อันยิ่งใหญ่ ที่ต้องแสวงหาไว้อ่าน " ค่ะ
อ่านแล้วก็ยังมีเมตตาจิตแชร์ความรู้ และประสบการณ์ ให้กับท่านอื่นๆ ด้วยค่ะ
ฝันดีนะคะ วันนี้จะเมนต์เฉพาะที่เมนต์ไหว ไว้ต่อพรุ่งนี้ค่ะ
ไวน์ 1 แก้ว ที่บ้านลูกค้า ทำให้ดิฉันมีอาการหน้าแดง หน้าตึง แล้วค่ะ