๒.๓ เสียงพยัญชนะ
เสียงพยัญชนะ หมายถึง...................................................................................................................
|
ฐานที่เกิด |
ลักษณะการเปล่งเสียง |
|||||
|
ระเบิด |
นาสิก |
ข้างลิ้น |
รัว |
เสียดแทรก |
ครึ่งสระ |
|
|
ไม่มีลม |
มีลม |
|||||
|
ริมฝีปาก |
บ ป |
พ |
ม |
ว |
||
|
ฟัน ริมฝีปาก |
ฟ ฝ |
|||||
|
ฟัน ปุ่มเหงือก |
ต ด |
ท |
น ณ |
ล |
ร |
ส ซ ศ ษ |
|
ลิ้นส่วนหน้า เพดานแข็ง |
จ |
ช |
ย ญ |
|||
|
ลิ้นส่วนหน้า เพดานอ่อน |
ก |
ค |
ง |
|||
|
เส้นเสียง |
ฮ ห |
อ |
ตำแหน่งของการออกเสียงพยัญชนะ
เสียงพยัญชนะมีปรากฏ ๒ ตำแหน่ง
๑. ตำแหน่งต้นคำ ทุกเสียงเป็นพยัญชนะต้น
รูปพยัญชนะต้น
๔๔ รูป ตามเสียง
ก ข ฃ ค ฅ ฆ ง จ ฉ ช ซ ฌ
ญ ฎ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ด ต ถ ท ธ
น บ ป ผ ฝ พ ฟ ภ ม ย ร ล
ว ศ ษ ส ห ฬ อ ฮ
ปรากฏต้นเสียง ๒๑ เสียง
|
เสียง (๒๑) |
รูปอักษร(๔๔)รูป |
ตัวอย่างคำ |
|
ก |
||
|
ค |
||
|
ง |
||
|
จ |
||
|
ช |
||
|
ส |
||
|
ด |
||
|
ต |
||
|
ท |
||
|
น |
||
|
บ |
||
|
ป |
||
|
พ |
||
|
ฟ |
||
|
ม |
||
|
ย |
||
|
ร |
||
|
ล |
||
|
ว |
||
|
ห |
||
|
อ |
๑.๒ เสียงพยัญชนะต้นควบกล้ำ ๒ เสียง
|
ควบ |
ตัวอย่างคำ |
||
|
กร |
|||
|
กล |
|||
|
กว |
|||
|
คร |
|||
|
คล |
|||
|
คว |
|||
|
ตร |
|||
|
ทร |
|||
|
ปร |
|||
|
ปล |
|||
|
พร |
|||
|
พล |
|||
|
บร |
[img src="file:///C:\DOCUME~1\ADMINI~1\LOCALS~1\Temp\msohtml1\01\clip_image003.gif" height="146" width="19"> |
||
|
บล |
|
||
|
ฟร |
|||
|
ฟล |
|||
|
ดร |
๒. ตำแหน่งท้ายคำ มี ๘ เสียง
เรียกว่า พยัญชนะสะกด ตามตำราไทยแต่เดิม คือ แม่ กก กง เกย กด กน กบ กม และ เกอว มี ๓๕ รูป
|
ที่ |
เสียงสะกด |
จำนวน |
รูป |
ตัวอย่างคำ |
|
๑ |
ก |
๔ |
||
|
๒ |
ง |
๑ |
||
|
๓ |
ย |
๑ |
||
|
๔ |
ด |
๑๖ |
||
|
๕ |
น |
๖ |
||
|
๖ |
บ |
๔ |
||
|
๗ |
ม |
๑ |
||
|
๘ |
ว |
๑ |
พยัญชนะที่ไม่ใช้เป็นตัวสะกดมี ๙ ตัว คือ
|
๑ |
|
๒ |
|
๓ |
|
๔ |
|
๕ |
|
๖ |
|
๗ |
|
๘ |
|
๙ |
ลักษณะที่ควรสังเกตเกี่ยวกับพยัญชนะ
๑. เสียงพยัญชนะบางเสียงเขียนแทนด้วยรูปหลายรูป
๑.๑ คำที่มาจากภาษาบาลี-สันสฤต เรานำมาแล้วออกเสียงไม่ตรงกับเสียงที่มีอยู่ในภาษาไทย เราจึงคิดรูปพยัญชนะเพิ่มขึ้น เพื่อเขียนคำที่มาจากภาษาบาลี-สันสฤต แต่ออกเสียงตามเสียงพยัญชนะไทย เราเรียกอักษรเดิม คือ ฆ ฌ ญ ฏ ฐ ฑ ฒ ณ ธ ภ ศ ษ ฬ และเพิ่ม ฎ แทน ฏ เช่นคำว่า ชฏา ไทยใช้ ชฎา
คำภาษาบาลี-สันสฤตที่เขียนตามภาษาเดิมแต่ออกเสียงพยัญชนะไทยที่มีอยู่แล้ว
|
รูปพยัญชนะ |
ออกเสียงอย่างไทย |
คำ |
คำอ่านอย่างไทย |
|
ฆ |
ข ค ฅ |
มาฆะ |
|
|
ฌ |
ช |
มัชฌิม |
มัด – ชิม |
|
ญ |
ย |
ปัญญา |
|
|
ฎ |
ด |
ชฎา กุฏี |
|
|
ฏ |
ต |
กุฏิ |
|
|
ฐ |
ถ |
เศรษฐี |
|
|
ฑ |
ด ท |
มณฑป มณฑา บัณฑิต |
|
|
ฒ |
ท |
วุฒิ |
|
|
ณ |
น |
สกุณา |
|
|
ธ |
ท |
อิทธิ |
|
|
ภ |
พ |
ภาษา |
|
|
ศ |
ส |
องศา |
|
|
ษ |
ส |
ฤษี |
|
|
ฬ |
ล |
จุฬา |
๑.๒ พยัญชนะไทย มีอักษรคู่ คือ อักษรต่ำ มีเสียงคู่กับ อักษรสูง คือ อักษรต่ำพื้นเสียงสามัญ พอเสียงตรีจะไปตรงกับอักษรสูง(เสียงจัตวา รูปสามัญ)
คา ค่า ขา
แช แช่ แฉ
ที ที่ ถี
พี่ _ _ _ ผี
ฟัน _ ฟั้น _ ฝัน
ซม _ _ _ สม
ฮาว _ _ _ หาว
๒. รูปพยัญชนะบางรูปไม่ออกเสียง
๒.๑ เป็นตัวการันต์ หรือ มีเครื่องหมายทัณฑฆาตกำกับ
เช่น........................................................................................
๒.๒ ร ห ซึ่งนำหน้าพยัญชนะสะกด เช่น
สามารถ อ่านว่า...................................................................
พรหม อ่านว่า...................................................................
๒.๓ พยัญชนะตามหลังตัวสะกดในบางคำ
พุทธ อ่านว่า...................................................................
สุภัทร อ่านว่า...................................................................
พักตร อ่านว่า...................................................................
๒.๔ ร ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของควบแท้
จริง โทรม
๒.๕ ห หรือ ย ซึ่งนำอักษรเดี่ยว
หลาย อย่า
๒.๖ คำบางคำที่มีเสียงพยัญชนะแต่ไม่ปรากฏรูป ได้แก่ คำที่ประสมสระเกิน
อำ ไอ ใอ เอา
ดำ มีเสียง ดอ อะ มอ
ทำไม มีเสียง ................................................................
ใจ มีเสียง ................................................................
เรา มีเสียง ................................................................
แต่คำที่มีสระเกิน ฤ ฤา จะออกเสียง ร ไม่มีรูป เช่น ฤกษ์ พฤกษ์ ฤาษี
