โน๊ต กะ ดาว ตัดสินใจหันหลังให้กับเมืองหลวง ที่ใครต่อใครมุ่งหน้าเข้ามาแสวงหา เธอและเขาหอบปริญญาตรีกลับไปบ้านนอก ถิ่นกำเหนิด หลังจากหมั้นหมายและแต่งงานกัน เธอและเขาก็ตัดสินใจบอกอีผ่อ อีแม่ ว่า ผมสองคนจะปักหลังที่บ้านเรานี่ เป็นเกษตรกรเหมือนอีผ่อ อีแม่ ผมและดาวจะปลูกผักปลอดสารพิษเอาไว้กินและขาย....

บ้านเรามีที่ดิน มีวัว ควายที่เอามูลมาใช้ประโยชน์ได้ มีสระน้ำ มีสะเดาที่เอาใบ ดอก ผล มาทำสมุนไพรไล่แมลงได้.... เรามีอีผ่อ อีแม่ ที่ผมและดาวจะดูแลต่อไป ไม่ไปไหนแล้ว ผมติดต่อโรงแรมพูลแมนที่ขอนแก่นได้แล้วว่าจะเอาผักปลอดสารพิษมาขายให้ เขาก็ยินดีรับพิจารณา รอบๆหมู่บ้านเรามีตลาดชุมชนทุกวัน ผมและดาวจะเอาผักไปขาย....ฯลฯ

ผักหลายรุ่นผลิตออกไปแล้ว และได้รับการตอบรับที่ดี...โน๊ตและดาว แม้จะเหน็ดเหนื่อย แต่มีความสุข....ตั้งหน้าพัฒนาระบบการผลิตผักปลอดสารพิษต่อไป

แต่แล้ว น้ำในสระแห้งเหือด....น้ำบาดาลมีน้อยนิดและมีรสกร่อย ฝนบนฟ้าตั้งเค้ามาแล้วจากไป หลายวันตกปรอยๆแล้วจากไป.... ผักปลอดสารพิษในแปลงของเขากำลังเผชิญปัญหาใหญ่....

โน๊ต เดินไปกำมือดาวสุดที่รัก แล้วกล่าวว่า...ที่รัก เราจะสู้ต่อไปนะ..อดทน อีกหน่อย ฝนใหญ่จะมาเติมน้ำในสระของเรา แปลงผักของเราจะฟื้นคืนมา..ที่รัก

ดาว..กอดโน๊ต..ด้วยน้ำตาแล้วกล่าวว่า ดาวจะสู้ต่อไปจ่ะพี่......