เมื่อวานได้ฟังวิทยุบนรถช่วงเช้าระหว่างขับไปทำงาน ดีเจ ได้กล่าวถึงข้อมูลบางอย่างที่น่าสนใจเกี่ยวกับวันสำคัญทางพุทธศาสนา ประมาณว่า

   ...มีคนที่เข้าวัดอยู่เป็นประจำ แต่เมื่อถามว่า วันสำคัญวันนี้(วันวิสาขบูชา เป็นต้น) คือวันอะไร มีความสำคัญอย่างไร

   ...หลายคนตอบไม่ได้...

และ

    ...มีคนที่รู้ความสำคัญ รู้ความหมาย เข้าใจหลักธรรม อย่างกระจ่าง แต่ไม่ค่อยเข้าวัดฟังธรรม ไม่เคยปฎิบัติเลย ก็มีมากไม่น้อย

     ถามว่าคุณ อยากเป็นคนประเภทไหน

    ลูกสาวที่นั่งฟังอยู่ข้างๆตอบ ว่า เป็นประเภทหลังน่าจะดีกว่า เพราะได้ฝึกปฎิบัติ น่าจะรู้และเห็นมากกว่า รู้จากประวัติในตำรา

   ผู้เขียนก็เห็นด้วย ขณะที่ลูกสาวชวนไปวัดในวันพรุ่งที่จะเป็นวันหยุดด้วย

...................

   ระหว่างที่กำลังเขียนบันทึกอยู่นี้ ผู้เขียนจึงเอ่ยขึ้นมาว่า ลูกสาวชวนไปวัดไม่ใช่เหรอวันนี้ มองไปที่ภรรยาที่มองมาสบตาพอดี เธอถามว่าไปวัดไหน

   ผู้เขียนบอกไปใกล้ๆดีไหม แต่ไม่เอ่ยชื่อวัด ลูกสาวบอกว่า ถ้าจะไปวัดใกล้ๆที่คนเยอะมากๆ หาที่จอดรถลำบาก ร้อนก็ร้อน ขอไม่ไปด้วย

   ผู้เขียนบอกว่างั้นก็ไปวัด...ลูกสาวบอกไม่ไปแล้ว ด้วยน้ำเสียงตัดบท ไม่รับฟัง... ขณะดูหนังทางทีวีต่อ

   ผู้เขียนได้แต่ถอนใจ และทบทวนคำที่เคยบอก

   ...การเข้าวัด บางครั้งไม่ได้หมายถึงการได้รับสิ่งที่เราต้องการเสมอไป แต่หมายถึงการได้ไปวัดใจเรา ว่ามีความอดทนแค่ไหน 

   ...เจอคน เจออารมณ์ เจอความร้อนของสิ่งแวดล้อมกาย ทุกอย่างนั่นแล่ะ คือการปฏิบัติ ให้เราสามารถรับรู้ทัน และอดทนเพื่อจะได้เห็นธรรมะ ที่แท้จริง

   ...ไม่ใช่แค่เข้าวัดมาเพื่อได้ความสงบแต่ภายนอก และกราบพระอ้อนวอนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ขอพรพระเพื่อให้ตัวเองมีความสุขความเจริญ

   ...การเข้าวัด มีความหมายที่มากกว่า ที่ลูกสาวเข้าใจยิ่งนัก...

............

   ผู้เขียนได้แต่หวังว่าคำพูด คำสอนที่เคยบอกกล่าวและจะบอกต่อๆไปในบริบทนี้ คงจะซึมซาบให้ลูกสาวได้เข้าใจและรับรู้ธรรมะทีแท้จริงในสักวัน...

............

   ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาถึงตรงนี้

ในวันวิสาขบูชา 24 พฤษภาคม 2556

 

ท่ามกลางความร้อนอบอ้าวเหมือนฝนจะตก

พ.แจ่มจำรัส


<p></p>