ท่านพุทธทาส & การศึกษา...การศึกษาหมาหางด้วน



กราบ....พระประธาน..ในพระอุโบสถ วัดขันเงิน..พระอารามหลวง อ. หลังสวน จ. ชุมพร

กราบ....นมัสการพระคุณเจ้า...พระเดชพระคุณ พระธรรมโกศาจารย์ (องอาจ ป.ธ.9, PhD.)   เจ้าคณะจังหวัดชุมพร เป็นเจ้าอาวาส องค์ปัจจุบัน

ท่านเจ้าอาวาสองค์ก่อน ..ท่านเจ้าคุณพระราชญาณกวี (บ.ช. เขมาภิรัตน์) (หนึ่งในสามสหายธรรม ของท่านพุทธทาส รวมถึงท่านปัญญานันทภิกขุ แห่งวัดชลประทานรังสฤษฏ์)      เจ้าคุณพระราชญาณกวี-บุญชวน..ส่งเสริมการศึกษาธรรมบาลีในทุกระดับ ตั้งแต่ร่วมสนับสนุนการจัดตั้งโรงเรียนสอนศาสนาวันอาทิตย์ ที่โรงเรียนชุมชนวัดขันเิงิน  และการเีรียนปริยัติธรรมของพระสงฆ์ และสามเณรในวัด   สมัยก่อนเมื่อผู้เขียนยังเป็นเด็กนักเรียนชั้นประถมปลาย ได้เรียนเพิ่มเติมทางศาสนาที่จัดขึ้นที่วัด ในทุกวันอาทิตย์   สอนโดยพระสงฆ์และท่านเจ้าคุณพระราชญาณกวี  ผู้ที่ริเริ่มก่อตั้งให้มีโรงเรียนสอนศาสนาฯขึ้นเป็นระบบ ร่วมกับโรงเรียนประถม ตั้งแต่สมัยนั้น  ผู้เขียนก็ได้เรียนกับท่านเจ้าคุณด้วย ท่านใจดี เปี่ยมด้วยเมตตา สอนวิชา ..พุทธประวัติ...   นักเรียนที่เรียนจนจบชั้นประถมปลาย  เราเรียนและสอบนักธรรมไปด้วย เมือมีการสอบบาลีสนามหลวง   สนามสอบเดียวกันที่วัด มีพระ เณร และนักเรียนประถม... ส่วนใหญ่เพื่อนๆสอบผ่านในระดับนักธรรม ตรี โท เอก ได้ตั้งแ่ต่เด็กๆ เรียนตั้งแต่ ชั้นประถม ๕, ๖ และ ๗    ส่วนผู้เขียนสอบได้ระดับนักธรรมชั้นโท เพราะเริ่มเรียนตอนอยู่ชั้น ป. ๖    ที่จำได้แม่นว่าวิชาที่ค่อนข้างยากเช่น ..วิชากระทู้ธรรม ..  ฝึกหัดเขียนเรียงความธรรมะ โดยมีการยกข้อกระทู้ธรรมมาแสดง ตั้งแต่เริ่มต้น จากนั้นกล่าวถึงเนื้อหาเกี่ยวข้อง ยกตัวอย่างให้เห็น  และก่อนจบต้องหาพุทธสุภาษิตปิดท้ายให้สอดรับกับกระทู้ธรรมที่ตั้งไว้      ทำให้มีทักษะในการเขียนอะไรที่ยาวๆ ได้ตั้งแต่บัดนั้นและมีทักษะติดตัวเรื่อยมา .. หลังจากสอบผ่านในแต่ละระดับแล้ว  รู้สึกว่าดีมาก    อืมม์...เราเขียนอะไรที่ยาวๆอย่างนี้ได้ด้วย  (จากความรู้สึกของเด็กประถม ป ๖ สมัยนั้น)     ส่วนการฝึกปฏิบัติอื่นๆ ยังไม่มีโอกาสได้ฝึกฝนมากในวัยเด็กๆ ได้เพียงแต่สวดมนต์จนหมดเล่มหนังสือสวดมนต์  เพราะสวดทุกอาิทิตย์  จึงท่องได้แบบนกแก้วนกขุนทอง  ปิดตาก็ยังจำได้  ..หลังจากนั้นเรียนต่อเข้าสู่ระบบการศึกษาในลำดับที่สูงไปเรื่อยๆในไทยและเทศ...  .."เกือบ" จะตกเป็นผลพวงของการศึกษา ..หมาหางด้วน..

ปัจจุบันนี้.. .มองย้อนกลับไปพบว่า... การมีพื้นฐานธรรมะกล่อมเกลาจิตใจ ตั้งแต่วัยเยาว์  ทั้งที่บ้านและสถานศึกษา..ส่งผลดีต่อการดำรงชีวิตทั้งส่วนตน และการอยู่ร่วมในสังคม  โดยมีพื้นฐานจากการฝึกครองศีลห้า และน้อมนำเอาพรหมวิหาร ๔ มาปฏิบัติ ....เข้าใจว่า ....มีศีลเป็นเสมือนเครื่องมือฝึก..วินัย.. และมีพรหมวิหาร ๔ ฝึก..จิตใจ..นำไปสู่การดำรงชีวิตแบบปราณีต   ทำให้รับมือกับสิ่งต่างๆที่มากระทบ ได้ดีในฐานะปุถุชน  ซึ่งสิ่งทั้งหลายเหล่านั้นล้วนเป็นธรรมะ ให้ได้ฝึกปฏิบัติอยู่เนืองๆในชีวิตประจำวัน..

 วันนี้...วิสาขปูรมีบูชา .. ขอปฏิบัติบูชา...น้อมนำคำสอนของท่านพุทธทาส (พระธรรมโกศาจารย์ 

..เงื่อม อินทปัญโญ)   มาคิดใคร่ครวญ...เรื่อง.การศึกษาหมาหางด้วน.. ร้อยคำโดยพ่อของผู้เขียน..



                                           โดย..พ่อชาวสวน

๒๔ พฤษภาคม ๒๕๕๖

วันนี้..วันเพ็ญเดือนหก.. วิสาขบูชา