ในบันทึก ฝัน ฝัน ฝัน กับ จินตนาการ ของ ส้มสีม่วง (เขียนโดยดาวกระจาย ) ผู้เขียนบอกชื่อนักรบปราบฝันยังไม่หมด ยังมีอีกดังนี้

-นักรบ โกหกพกลม ผู้มาพร้อมสะพายย่ามที่ใส่ลมติดตัวมาทุกครั้ง

-นักรบ เกลียดผัก หน่วยจู่โจมพิเศษ ผู้ทำงานอย่างได้ผล ที่สามารถทำให้เด็กๆ เกลียดผัก

-นักรบ ไม่ไว้เนื้อเชื่อใจ ผู้ไม่ปรากฏตัวให้ใครเห็น เพราะตัวเขาเองยังไม่อยากเชื่อว่ามีตัวตนอยู่จริงและชอบพูดอยู่เสมอว่า "จริงหรือ"

-นักรบ อิจฉาริษยา ผู้มีนิสัยคล้ายๆกับ นักรบ หงุดหงิดงุ่นง่าน

-นักรบ พึมพำกระปอดกระแปด ผู้พูดได้คำเดียวว่า "พึมพำกระปอดกระแปด ๆ"

-นักรบไม่มีทางเลือก ผู้คอยช่วยตัดสินใจให้เพื่อนๆ ก็ต่อเมื่อไม่มีทางเลือกจริงๆ

-เยาะเย้ยถากถาง ลูกพี่ลูกน้องของนักรบ"เสียดสีแดกดัน"

..............

"ทำไมนักรบปราบฝันถึงกลัวฝันอันมหาศาลของเด็กๆล่ะครับ"จ้อยถามลุงเทิดในวันหนึ่ง

"ก็เพราะมันเป็นฝันที่ไม่มีขอบเขต ไม่มีกรอบใดๆมาขัดขวางเอาไว้ได้เลยล่ะสิ"ลุงเทิดตอบ

.................

"นักรบปราบฝันจะปราบฝันพวกผู้ใหญ่ก่อน แล้วให้ผู้ใหญ่นั่นล่ะมาปราบฝันเด็กๆอีกที...พวกเขาทำให้ผู้ใหญ่หงุดหงิดทุกๆครั้งที่รถติด โวยวายปึงปังแม้แต่คำถามเล็กๆน้อยๆของลูกหลาน..."

"เราจะทำยังไงนะถึงจะไล่นักรบปราบฝันออกไปจากชีวิตลุงเทิดได้ ลุงเทิดจะได้เขียนต้นฉบับได้เสียที"จ้อยสนทนากับแก้มเพื่อนคนใหม่

    นักรบปราบฝันต้องการให้เด็กๆโตเป็นผู้ใหญ่เร็วๆ เพื่อที่จะได้ไม่มีความฝันอันมหาศาลเหมือนเด็กๆ

   มีลุงเทิดที่พวกนักรบเรียกว่าเด็กชายเทิด ที่หลุดรอดการปราบฝันมาได้

   และเป็นวาระสำคัญของเหล่านักรบปราบฝัน ที่จะต้องร่วมมือกันปราบฝันของลุงเทิด โดยการโขมยต้นฉบับมาฉีกทิ้ง

   แต่ก็ไม่วายที่เด็กแว่นอย่างจ้อย นักอ่านที่ชื่นชอบงานเขียนของลุงเทิด คอยเก็บต้นฉบับที่ถูกนักรบปราบฝันฉีกเป็นชิ้นเล็กๆ และพยายามปะติดปะต่อนำไปคืนลุงเทิด...

................

   ต้นฉบับที่หายไป ต้นฉบับหนังสือเรื่องใหม่

   เรื่องอาณาจักร ฺฺฺ(จุดจุดจุด)

   "ได้โปรด เพื่อเห็นแก่ความฝันของพวกเรากองทัพปราบฝัน ที่ฝันจะปราบฝันของทุกคนทั้งโลกให้หมดไป ...เพื่อที่จะนำฝันนั้นมาต่อเติมอาณาจักรอันงดงามให้ดำรงอยู่ต่อไป"

   "ท่านอย่าเปิดโปง อาณาจักรส้มเขียวหวาน

เออ... "อาณาจักรส้มเขียวหวานที่มีก้าน" ให้ใครรู้ แลกกับการที่เราจะไปจากชีวิตของลุงเทิด"

นั่นเป้นการต่อรองครั้งสุดท้ายของนายพลขี้เกียจตัวเป็นขน

 

......................

   ท่านนายพลขี้เกียจตัวเป็นขน จะสามารถตกลงกับจ้อยและแก้มได้หรือไม่

   ลุงเทิดจะเขียนนิยายเล่มใหม่ต่อได้หรือไม่

   มาช่วยกัน ฝัน ฝัน ฝัน...

   เพื่อจะให้เหล่านักรบออกจากชีวิตลุงเทิด

   และชีวิตของเรา...

   สักวัน เราอาจจะเป็นนักเขียนที่ยิ่งใหญ่อย่างลุงเทิดก็เป็นได้

......................

   ฝัน ฝัน ฝัน...

   กับ "อาณาจักรส้มเขียวหวานที่มีก้าน"

...................

ขอบคุณหนังสือ "ส้มสีม่วง" วรรณกรรมเยาวชนยอดเยี่ยมรางวัลนายอินทรื ปี 2544 เขียนโดย ดาวกระจาย

ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาถึงตรงนี้

พ.แจ่มจำรัส

22 พฤษภาคม 2556