โลกมีลักษณะกลม..เหมือนผลส้มเขียวหวานที่มีก้าน

  

   ในบันทึก ฝัน ฝัน ฝัน กับ จินตนาการ ของ ส้มสีม่วง (เขียนโดยดาวกระจาย ) ผู้เขียนบอกชื่อนักรบปราบฝันยังไม่หมด ยังมีอีกดังนี้

-นักรบ โกหกพกลม ผู้มาพร้อมสะพายย่ามที่ใส่ลมติดตัวมาทุกครั้ง

-นักรบ เกลียดผัก หน่วยจู่โจมพิเศษ ผู้ทำงานอย่างได้ผล ที่สามารถทำให้เด็กๆ เกลียดผัก

-นักรบ ไม่ไว้เนื้อเชื่อใจ ผู้ไม่ปรากฏตัวให้ใครเห็น เพราะตัวเขาเองยังไม่อยากเชื่อว่ามีตัวตนอยู่จริงและชอบพูดอยู่เสมอว่า "จริงหรือ"

-นักรบ อิจฉาริษยา ผู้มีนิสัยคล้ายๆกับ นักรบ หงุดหงิดงุ่นง่าน

-นักรบ พึมพำกระปอดกระแปด ผู้พูดได้คำเดียวว่า "พึมพำกระปอดกระแปด ๆ"

-นักรบไม่มีทางเลือก ผู้คอยช่วยตัดสินใจให้เพื่อนๆ ก็ต่อเมื่อไม่มีทางเลือกจริงๆ

-เยาะเย้ยถากถาง ลูกพี่ลูกน้องของนักรบ"เสียดสีแดกดัน"

..............

"ทำไมนักรบปราบฝันถึงกลัวฝันอันมหาศาลของเด็กๆล่ะครับ"จ้อยถามลุงเทิดในวันหนึ่ง

"ก็เพราะมันเป็นฝันที่ไม่มีขอบเขต ไม่มีกรอบใดๆมาขัดขวางเอาไว้ได้เลยล่ะสิ"ลุงเทิดตอบ

.................

"นักรบปราบฝันจะปราบฝันพวกผู้ใหญ่ก่อน แล้วให้ผู้ใหญ่นั่นล่ะมาปราบฝันเด็กๆอีกที...พวกเขาทำให้ผู้ใหญ่หงุดหงิดทุกๆครั้งที่รถติด โวยวายปึงปังแม้แต่คำถามเล็กๆน้อยๆของลูกหลาน..."

"เราจะทำยังไงนะถึงจะไล่นักรบปราบฝันออกไปจากชีวิตลุงเทิดได้ ลุงเทิดจะได้เขียนต้นฉบับได้เสียที"จ้อยสนทนากับแก้มเพื่อนคนใหม่

    นักรบปราบฝันต้องการให้เด็กๆโตเป็นผู้ใหญ่เร็วๆ เพื่อที่จะได้ไม่มีความฝันอันมหาศาลเหมือนเด็กๆ

   มีลุงเทิดที่พวกนักรบเรียกว่าเด็กชายเทิด ที่หลุดรอดการปราบฝันมาได้

   และเป็นวาระสำคัญของเหล่านักรบปราบฝัน ที่จะต้องร่วมมือกันปราบฝันของลุงเทิด โดยการโขมยต้นฉบับมาฉีกทิ้ง

   แต่ก็ไม่วายที่เด็กแว่นอย่างจ้อย นักอ่านที่ชื่นชอบงานเขียนของลุงเทิด คอยเก็บต้นฉบับที่ถูกนักรบปราบฝันฉีกเป็นชิ้นเล็กๆ และพยายามปะติดปะต่อนำไปคืนลุงเทิด...

................

   ต้นฉบับที่หายไป ต้นฉบับหนังสือเรื่องใหม่

   เรื่องอาณาจักร ฺฺฺ(จุดจุดจุด)

   "ได้โปรด เพื่อเห็นแก่ความฝันของพวกเรากองทัพปราบฝัน ที่ฝันจะปราบฝันของทุกคนทั้งโลกให้หมดไป ...เพื่อที่จะนำฝันนั้นมาต่อเติมอาณาจักรอันงดงามให้ดำรงอยู่ต่อไป"

   "ท่านอย่าเปิดโปง อาณาจักรส้มเขียวหวาน

เออ... "อาณาจักรส้มเขียวหวานที่มีก้าน" ให้ใครรู้ แลกกับการที่เราจะไปจากชีวิตของลุงเทิด"

นั่นเป้นการต่อรองครั้งสุดท้ายของนายพลขี้เกียจตัวเป็นขน

 

......................

   ท่านนายพลขี้เกียจตัวเป็นขน จะสามารถตกลงกับจ้อยและแก้มได้หรือไม่

   ลุงเทิดจะเขียนนิยายเล่มใหม่ต่อได้หรือไม่

   มาช่วยกัน ฝัน ฝัน ฝัน...

   เพื่อจะให้เหล่านักรบออกจากชีวิตลุงเทิด

   และชีวิตของเรา...

   สักวัน เราอาจจะเป็นนักเขียนที่ยิ่งใหญ่อย่างลุงเทิดก็เป็นได้

......................

   ฝัน ฝัน ฝัน...

   กับ "อาณาจักรส้มเขียวหวานที่มีก้าน"

...................

ขอบคุณหนังสือ "ส้มสีม่วง" วรรณกรรมเยาวชนยอดเยี่ยมรางวัลนายอินทรื ปี 2544 เขียนโดย ดาวกระจาย

ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาถึงตรงนี้

พ.แจ่มจำรัส

22 พฤษภาคม 2556


 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจแห่งหนังสือ



ความเห็น (8)

เขียนเมื่อ 

มาอ่านส้มสีม่วงด้วยคนค่ะ

เขียนเมื่อ 

ช่วงนี้เจอมหกรรมไฟดับของภาคใต้จ้ะ  ติด ๆ ดับ ๆ ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว  ขอบคุณเรื่องราวจากหนังสือที่น่าอ่านจ้ะคุณพิชัย

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณความเห็นจากทั้ง 2 ท่าน

tuknarak มาอ่านส้มสีม่วงด้วยคนค่ะ

คุณมะเดื่อ ขอบคุณเรื่องราวจากหนังสือที่น่าอ่าน


 

เขียนเมื่อ 

น่าสนใจค่ะ คุณพอ. รึว่า แพทย์คะเนี่ย :-) 


เขียนเมื่อ 

ไม่ใช่แพทย์ครับ ป้าแดง

 เป็นคนป่วย(ไวรัสตับอักเสบซี)

เป็นพ่อของลูก

เป็นสามีคนเดียว ของภรรยาคนเดียว

เป็นหนุ่มโรงงาน ครับ...

เขียนเมื่อ 

เป็นจินตนาการที่น่าอ่านมากครับ

เขียนเมื่อ 

มาให้กำลังใจ ทักทายคุณพิชัยค่ะ 

ยังไม่ได้อ่าน ที่ยาวๆ  ยังยุ่งๆ รอว่างจะไล่ตามอ่านย้อนหลังค่ะ

ทำเครื่องหมายจองไว้ก่อน อิอิ ... 

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับทุกความเห็น

ทิมดาบ เป็นจินตนาการที่น่าอ่านมากครับ

หนูรี รอว่างจะไล่ตามอ่านย้อนหลังค่ะ