ช่วงนี้มีเรื่องวุ่นๆรอบตัว มีคำที่วนเวียนอยู่ในหัวสมองเยอะแยะมากมาย  เช่น "ยอมรับความคิดของผู้อื่น" "อ่อนน้อมถ่อมตน" "มั่นใจในตัวเอง" "อหังการ" ฯลฯ คำพวกนี้เข้ามาอยู่ในหัวผมตั้งแต่ผมเข้าอบรมเรื่อง "งาน พลังกลุ่ม และความสุข"  ผมเข้าอบรมเรื่องนี้เป็นครั้งที่ 2  ซึ่งในครั้งนี้ผมเป็นคนเสนอให้ที่ทำงานจัดให้กับ คณาจารย์และเจ้าหน้าที่ในหน่วยงานของผม เพราะผมคิดว่าจะเป็นประโยชน์กับการทำงานร่วมกัน  แต่ในครั้งนี้ทำให้ผมช็อคกับตัวเอง ผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นพิษเป็นภัยกับองค์กร เป็นไวรัสร้าย  ผมรู้สึกว่าความคิด ประสบการณ์ และทักษะในการแก้ปัญหาในงานของผม กลับเป็นสิ่งที่ขจัดขัดขวางความคิิดเห็นหรือข้อเสนอแนะของคนอื่นๆ   การอบรมในครั้งนี้ไม่ได้เป็นสิ่งผิดนะครับ เป็นการอบรมที่ดีมากๆซะด้วยซ้ำ ที่ทำให้ผมได้เห็นตัวเอง  การที่ผมเคยเป็นคนพูดเสียงดังฟังชัด ตรงไปตรงมา คิดอย่างไรก็เสนอแนะไปตามนั้น ไม่เห็นมีคนอื่นเสนอแนะอะไร ผมเข้าใจมาตลอดเวลาว่า ความคิดหรือข้ัอเสนอแนะของผมดี (ผมเจ๋ง)  แต่การอบรมครั้งนี้สะท้อนว่า  ยังมีคนอีกหลายคนที่เขามีความคิดดีๆ แต่ด้วยความเสียงดังของผม ทำให้คนอื่นๆไม่กล้าที่แสดงความคิดเห็นของเขาออกมา  องค์กรผมเลยไม่ได้ใช้ความคิดเห็นใหม่ๆ(ส่วนใหญ่)  และที่้ทำร้ายความรู้สึกผมมากที่สุดก็คือเมื่อผมได้รู้ว่า  ลักษณะที่เสียงดัง ฟังชัด(บางทีเข้าข่ายเผด็จการ) เป็นลักษณะที่คุกคามความรู้สึกของเพื่อนร่วมงาน  หลายๆครั้งทุกคนยอมรับฟังความคิดเห็นของผม แต่ไม่พอใจวิธีการสื่อสารของผม ซึ่งออกจะดุดัน   เมื่อผมได้ฟังเสียงสะท้อนในตอนอบรม เหมือนผมถูกรุมตบหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า(ไม่รู้โหดไปป่าว)  ทำเอาหน้าผมชาไปเลย  "นี่ตัวเราเลวร้ายขนาดนี้เลยเหรอ" เป็นคำพูดที่วิ่งเข้ามาในหัวของผมขณะนั้น   อบรมผ่านไปเกือบเดือนแล้ว หน้าผมยังชาไม่หาย ใจผมยังหวาดกลัวที่จะพูดทำร้ายจิตใจใคร กลัวความคิดหรือคำพูดจะไปสกัดกั้นความคิดของคนอื่นๆ  กลัวที่จะคิด กลัวที่จะพูดในสิ่งที่คิด กลัวที่จะทำในสิ่งที่คิด  เหมือนอยากให้แต่ละวันมันผ่านๆไป  ถ้าไม่มีผมสักคน คนอื่นๆเขาคงมีความสุขในการทำงานมากกว่านี้   ผมมุ่งเป้าในการทำงานมากเกินไป จนลืมความรู้สึกของคนรอบข้าง ผมคิดว่าเป้าหมายของการทำงานสำคัญที่สุด  ผมต้องกลับมานั่งคิดใหม่ ว่าถ้าผมไม่มีทีม ไม่มีเพื่อนร่วมงาน   เพื่อนร่วมงานไม่มีความสุขที่ทำงานร่วมกับผม  ผมจะทำงานสำเร็จได้อย่างไร  เฮ้อ..... ไม่รู้ทำยังไงถึงจะข้ามความรู้สึกแย่ๆนี้ไปได้  ยิ่งเห็นตัวเอง เห็นความไม่ดีของตัวเอง ยิ่งรู้สึกไม่อยากอยู่ในองค์กรนี้.... ทำไงดีหว่า...