จริยธรรม
-ความประพฤติที่เป็นธรรมชาติ เกิดจากคุณธรรมในตัวเอง ซึ่งสรุปได้ว่า คือข้อควรประพฤติปฏิบัติ หรือกริยาทีควรประพฤติที่สอดคล้องกับหลักธรรมชาติ หรือความถูกต้องดีงาม
-การกระทำทั้งทางกาย,วาจา,ใจ อันเป็นพฤติกรรมที่คนดีควรกระทำอยู่เสมอ ๆ
- สิ่งที่มีอยู่แล้วในตัวมนุษย์ โดยธรรมชาติ ซึ่งจะต้องพัฒนาขึ้นโดยอาศัยกฎเกณฑ์ความประพฤติที่มนุษย์ควรประพฤติที่ได้จากหลักการทางศีลธรรมหลักปรัชญา วัฒนธรรม กฎหมายหรือจารีตประเพณี เพื่อประโยชน์สุขแก่ตนเองและสังคม
นอกจากนี้จริยธรรมยังใช้เป็นแนวทางประกอบการตัดสินใจเลือกความประพฤติ/การกระทำที่ถูกต้องเหมาะสมในแต่ละสถานการณ์ด้วย
- กรอบหรือแนวทางอันดีงามที่พึงปฏิบัติซึ่งกำหนดไว้สำหรับสังคม เพื่อให้เกิดความเป็นระเบียบเรียบร้อยงดงาม ความสงบร่มเย็นเป็นสุขความรักสามัคคี ความอบอุ่น มั่นคงและปลอดภัยในการดำรงชีวิต (อ้างถึงระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี)
มนุษยธรรม คือ ธรรมของคนธรรมที่มนุษย์พึงมีต่อกัน มีเมตตากรุณา(อ้างถึงพจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน)
คุณธรรม หมายถึง คุณงามความดีที่เป็นธรรมชาติก่อให้เกิดประโยชน์ต่อตนเองและสังคม -สภาพคุณงามความดีทางความประพฤติและจิตใจ -ความดีที่เป็นธรรมชาติที่เกิดในจิตใจของคนที่เป็นคุณสมบัติอันดีงาม - สิ่งที่มีคุณค่า มีประโยชน์เป็นความดีงามเป็นมโนธรรม เป็นเครื่องประคับประคองใจให้เกลียดความชั่ว กลัวบาป ใฝ่ความดี เป็นเครื่องกระตุ้นผลักดันให้เกิดความรู้สึกรับผิดชอบเกิดจิตสำนึกที่ดีมีความสงบเย็นภายใน เป็นสิ่งที่ต้องปลูกฝังโดยเฉพาะเพื่อให้เกิดขึ้นและเหมาะสมกับความต้องการในสังคมไทย (อ้างถึงระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี) ยุติธรรม หมายถึง ความเที่ยงธรรม,ความชอบธรรม, ความชอบด้วยเหตุผล เช่น ศาลย่อมทรงไว้ซึ่งความยุติธรรม ; ชื่อกระทรวงที่มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการศาลยุติธรรมแต่ไม่รวมถึงการพิจารณาพิพากษาอรรถคดี. ว.เที่ยงธรรม, ไม่เอนเอียงเข้าข้างใดข้างหนึ่ง,ชอบด้วยเหตุผล เช่น ราคายุติธรรม กรรมการตัดสินอย่างยุติธรรม(อ้างถึงพจนานุกรมไทยฉบับราชบัณฑิตยสถาน)
