ตลาดดอนซาว เมืองลาวริมโขง

เปิดแฟ้มภาพในมือถือ  โอ้โฮ..! เยอะไปหมด ไม่ได้ลบทิ้งเลย 

มาเจอภาพชุดหนึ่ง ที่ลืมไปแล้ว  คือ " ตลาดดอนซาว"  

ตลาดปลอดภาษีเมืองลาวริมฝั่งโขง ตรงข้ามกับเชียงแสน

แถว ๆ สามเหลี่ยมทองคำ  


จำได้ว่า ช่่วงที่ไปเหนือครั้งล่าสุด ข้ามไปที่ดอนซาว พอดีกับ

แบตตารี่ในกล้องถ่ายรูปหมดพอดี  จึงใช้มือถือถ่ายภาำพ

แทน  วันนี้เพิ่งมาเจอ ก่อนลบทิ้งจึงนำมาฝากเพื่อน ๆ ไว้

ก่อน  บางที บางท่านอาจจะยังไม่เคยไปจ้ะ




ไปเมืองลาวโดยไม่ต้องทำพาสปอร์ต แต่ลงเรือที่ท่าเรือ

บริเวณเชียงแสน สามเหลี่ยมทองคำ ข้ามฝากไปขึ้นที่ตลาด

ดอนซาว  เสียค่าผ่านประตู ตีตั๋ว (เรียกตามประสาชาวบ้าน) 

เป็นเงิน  30  บาท  (เดิมทราบว่า  20  บาท) ก็สามารถเดิน

เที่ยวชมร้านค้าสินค้าปลอดภาษีที่อยู่บริเวณนั้นได้แล้ว 

(สงสัยว่า คนลาวข้ามโขงจากดอนซาวมาไทย ต้องเสียค่า

ผ่านประตูหรือไม่....ใครทราบบ้างจ๊ะ)








สินค้าส่วนใหญ่ที่เห็นเป็นล่ำเป็นสันก็ได้แก่ เหล้า  บุหรี่  

เสื้อผ้า และกระเป๋า  ซึ่งนักท่องเที่ยวก็เลือกซื้อหาได้ตาม

ความพอใจ ส่วนสนนราคา ก็คงจะพอ ๆ กับสินค้าเสียภาษี

ในฝั่งไทยแหละ




คุณมะเดื่อไม่ได้ซื้ออะไรเลย  เพราะดู ๆ ก็เหมือนในฝั่งไทย 

แต่มาสะดุดตาก็สินค้าตามในภาพนี้แหละ มีขายมากมาย

หลายร้าน  เสียงคนไทย (ใครบางคน) พูดว่ามันเป็น  "  

snake whisky " ฝรั่งบางคนขอชิม  หัวเราะ ฮ่ะ ๆๆๆๆ  " ไม่

อร่อยเลย"


คุณมะเดื่อเดินดูผ่าน ๆ ไป จนเดินวนไปอีกซอยหนึ่งเพื่อจะ

ย้อนกลับ  ผ่านดงไม้สูงใหญ่เรียงราย  " ต้นงิ้ว"  นั่นเอง แต่

งิ้วที่นี่ไม่มีหนามเนาะ... ไปเจอดอกบุกดอกใหญ่ ๆ รูปร่าง

หน้าตาน่าเกลียดน่าชัง (จริง ๆ)  ขึ้นอยู่ใต้ต้นงิ้ว

 จึงถ่ายภาพมาด้วย




ดอกบุกหน้าตาแบบนี้




แบบนี้  น่าเกลียดน่าชัง


มาอีกหน่อยเจอต้นอะไรก็ไม่ทราบ มีฝักแปลก ๆ 




แปลกแบบนี้แหละ


ก่อนจะออกจากตลอด เหลือบไปเห็นเด็กชายหญิงลาวตัว

เล็ก ๆ น่ารัก ๆ 4 คนกำลังนั่งเล่นอะไรอยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อน

หน้าร้าน จึงแวะไปดู




เด็กชาย 2 คน ถือเครื่องคิดเลขคนละเครื่อง  เด็กหญิงมี

กระดาษกับปากกาในมือ เด็กชายอีกคนถือฟุตบอลท่าทาง

เหมือนกำลังลุ้นเพื่อน ๆ  คุณมะเดื่อยืนสังเกตการณ์สักครู่ก็

เห็นว่าเด็กหญิงกำลังตั้งโจทย์เลข ให้เด็กชายสองคนที่มี

เครื่องคิดเลขแข่งกันคิดคำตอบ  ส่วนคนถือฟุตบอลเป็นกอง

เชียร์.......โห...! เกมของเด็กลาวหรือนี่..!




คุณมะเดื่อเข้าไปคุยด้วย ( ภาษาจอยกันได้  ลาวกับไทย ไม่

ต้องผ่านภาษาที่สอง ) ถามชื่อแซ่เด็ก ๆ ทั้ง 4 ปรากฏว่า ชื่อ

เป็นฝรั่งทั้ง 4 คน  เด็กหญิงชื่อ  แคท  ส่วนเด็กชายอีก  3 จำ

ไม่ได้แล้ว.....!


ได้แต่นึกชื่นชม  การที่ความเจริญทางเทคโน ฯ อาจจะยัง

ไปไม่ทั่วถึงเด็ก ๆ ของลาว  ทำให้ได้คิด ได้เล่นเกมแบบนี้  

ซึ่งเด็กทั้ง 4 อาจจะไม่ได้นึกหรอกว่า นั่นคือการเล่นที่พัฒนา

ทักษะการคิดคำนวณได้อย่างดียิ่ง  ....  


นึกไปถึงแท็บเล็ตของเด็กป.1 ของคุณมะเดื่อ  ป่านนี้ใช้ได้ไปถึงไหนแล้วก็ไม่รู้นะ...เฮ้ัอ..!


...........................................................................................


ขอบคุณเพลงประกอบจาก You Tube