"หัวใจแห่งการไม่เบียดเบียนใคร" ทำให้เรามีหัวใจอันอ่อนโยนนอบน้อมและะยินดีที่จะสบะความสุขส่วนตัวเป็นนำสู่ประโยชน์ส่วนรวม
"ไม่ปรารถนาที่อยากได้ผลงานเป็นของตนเอง" แม้ว่าในผลงานไม่ได้มีการเอ่ยถึงเราเลยแต่เรารู้ในจิตเราว่าเราได้รับโอกาสเป็นส่วนหนึ่งในงานนั้น
"ไม่หลง" ทางในเป้าหมายหรือหลงในตนเองลดความทะนงในตนเองว่า "เรารู้" ทำให้เรานำไปสู่การเรียนรู้ได้ดียิ่งขึ้น
"มีสัจจะเป็นที่ตั้ง" ทำให้เรามีความมั่นใจมั่นคงในทุกๆ ย่างก้าวของการทำหน้าที่
"สติตั้งมั่น" ทุกลมหายใจดำรงอยู่อย่างตื่นรู้และเบิกบาน พร้อมด้วยความมีสติ อย่างรู้ตัวว่าเรากำลังทำอะไรอยู่
...
๒ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๕๖
มาน้อมรับทุกข้อเลยครับ