"ไม่ต้องกลัว ม่าอยู่นี่ ม่าเป็นกำลังใจให้"


วันนี้ตอนอาหารเที่ยง

           ผู้เขียนสังเกตเห็นหลานสาวตัวน้อย อายุ 9 ปี ซึ่งเป็นเด็กร่าเริง ช่างพูดช่างคุยไม่หยุด เงียบผิดปกติ เหลือบตามอง เห็นนั่งจ้อง "เฟอร์บี้" ที่กำลังเห่อนิ่งอยู่ จึงไม่ทักถาม ทานอาหารต่อไปได้สักพัก ได้ยินเสียงพี่สาวซึ่งเป็นคุณยายของสาวน้อยว่า

คุณยาย : ทำไมไม่กินล่ะ เดี๋ยวหมี่เย็นหมด

หลานสาว : เงียบ... ไม่ตอบ

คุณยาย :  เป็นอะไร เดี๋ยวปวดท้องนะ ไม่กินอาหารให้ตรงเวลาน่ะ

หลานสาว : ฮือๆๆๆ ไม่ิกิน หนูไม่กิน... เสียงร้องไห้ดังขึ้นๆๆ

คุณยาย : ก็ทำไมล่ะ หนูเคยชอบนี่ เป็นอะไร

หลานสาว : ฮือๆๆๆ หนูกลัวฟันหลุด หนูกลัวเจ็บๆ เสียงบอกพร้อมเสียงสะอื้นที่ดังขึ้นเรื่อยๆ อ้อ...ฟันน้ำนมของเธอโยกใกล้หลุดและเธอกลัวหมอฟันเป็นชีวิตจิตใจ

คุณยาย  :  ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวม่า(ภาษาจีนแต้จิ๋ว-ยาย) จัดการให้ก็ได้ ดึงทีเดียวหลุด ไม่เจ็บหรอก... เสียงปลอบใจ

หลานสาว : ไม่เอาๆๆๆ ฮือๆๆๆๆๆ คราวนี้ยิ่งร้องไห้เสียงดัง

คุณยาย  : ฟันโยกแค่นี้ไม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องกลัว ม่าอยู่นี่ ม่าเป็นกำลังใจให้... เสียงคุณยายปลอบ แต่เสียงร้องไห้ยังคงต่อเนื่อง





           ผู้เขียนในฐานะคุณยายน้อยนั่งฟังอยู่นาน จึงพยักหน้าให้คุณยายถอยออกมาก่อน ปล่อยให้ร้องไห้ระบายความทุกข์ใจไปสักพักก่อนแล้วค่อยคุยจะดีกว่า และดูเหมือนจะได้ผล หลังร้องไห้อยู่ 2-3 นาที เสียงค่อยเบาลงๆ คราวนี้ผู้เขียนจึงเข้าไปปลอบอีกคน อธิบายให้ฟังว่า ฟันน้ำนมหลุดเป็นเรื่องดีนะ ฟันแท้จะได้ขึ้นมาได้ ไม่เกิดฟันคุด ต้องไปผ่าฟันเหมือนอี้โน้ตกู๋นัฐ ที่เจ็บๆ ไง สาวน้อยพยักหน้าเช็ดหน้าเช็ดตาค่อยละเลียดอาหารกลางวันจนเกือบหมด

          สงสารก็สงสารขำก็ขำ หลานสาวตัวน้อยกลัวฟันจะหลุด บวกกับความกังวลใจที่เธอเคยได้ยินว่าน้าสาวน้าชายต้องไปผ่าฟันคุดแก้มโย้ทานอะไรไม่ได้หลายวัน ถึงกับร้องไห้เสียงดัง ทั้งที่เป็๋นคนรื่นเริงอารมณ์ดีมาตลอด อมยิ้มชอบใจประโยคที่คุณยายบอกหลานสาวตัวน้อยว่า  "ไม่ต้องกลัว ม่าอยู่นี่ ม่าเป็นกำลังใจให้"

          แค่ประโยคสั้นๆนี้.... แสดงถึงความรักและพร้อมจะร่วมทุกข์ร่วมสุข ช่วยเสริมสร้างความมั่นคงมั่นใจในวิกฤตการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่ของสาวน้อยแล้ว...

          สาวน้อยยังเด็กนัก แค่ความเจ็บปวดจากฟันโยกก็ทุกข์ใจมากแล้ว เธอยังไม่รู้ว่าการมีชีวิตในโลกนี้ต้องประสบกับความเจ็บปวดอีกหลายรูปแบบ  แต่ก็ดีใจที่เธอโชคดีที่อยู่ในครอบครัวซึ่งเปี่ยมด้วยความรักต่อเธอ แม้ต่อไปจะต้องประสบกับเรื่องราวใด เชื่อได้ว่าเธอต้องผ่านมันไปได้อย่างดี

          ครอบครัวนี่แหละคือกำลังใจ ที่ช่วยโอบอุ้มเกื้อกูลเราในทุกสภาวะ ไม่ว่าสุข ทุกข์ เศร้า เหงา .... 

         "ไม่ต้องกลัว ม่าอยู่นี่ ม่าเป็นกำลังใจให้"