และ "แมงจินูน" (แมงจินูน จะชอบมาอาศัยต้นตะโก - 

คนละอย่างกับ แมงกุดจี่ ที่ชอบอยู่กับขี้ควาย แต่ก็เป็นที่นิยมของคนอีสานครับ)

ถุงละสิบบาท ได้ถุงใหญ่มาก 

แม่ค้าพูดอย่างอารมณ์ดีว่า "จินูนถุงละสิบบาท  พายเซ" (พายเซ = สะพายหรือหอบหิ้วจนเดินโซเซ)

เมื่อเห็นอาหารทั้งสองสิ่ง...คิดถึงแม่จับใจ...

โทรศัพท์หาน้องสาวว่า..."ผมจะเอาข้าวให้แม่ทานตอนเช้าเองนะ"




ผมมีข้อดีอย่างหนึ่ง คือ สามารถทำอาหารได้ โดยเฉพาะอาหารอีสาน

เพราะตอนเด็ก...เตี่ยและแม่ต้องไปขายของ (หมาก พลู สีเสียด) ที่ตลาดสดเกือบถึงบ่ายของวัน

ลูกทุกคนภายในบ้าน...จึงสามารถทำอาหารทานเองได้จากง่ายๆ เช่น ไข่ต้ม

จนถึงอาหารที่ปรุงซับซ้อน เช่น ลาบหมู  และแกงลาว




ส่วนสูตร "แกงไข่ผำ" ถ้าทำตามสูตรต้องดู (แกงไข่ผำ - แซ่บอีสาน)

ไข่ผำ มีคุณค่าทางอาหารมากมาย เป็น สุดยอดโปรตืนทางธรรมชาติ

ส่วนสูตรของผมประยุกต์เพราะแม่ไม่กินพริก...ใส่ไข่ผำลงหม้อ...หอมแดงซอยสี่หัว...ใบมะกรูด...น้ำปลาร้าหนึ่งช้อนโต๊ะ

ปิดฝาหม้อ...ไฟอ่อนๆ ...พอเดือดก็คน...ใส่หมูสับ...

ปิดฝาหม้อต่อ...จนน้ำในหม้อแห้ง

เพราะลำพังไข่ผำก็ประกอบด้วยน้ำมากมายครับ...เสร็จแล้วครับ




จากนั้น ก็เอา "แมงจินูน" ที่แม่ค้าคั่วแล้ว...มาคั่วหรืออุ่นอีกรอบ

และกลัวแม่ได่โปรตีนไม่มาก จึง "ทอดไข่ดาว" น้ำมันน้อยๆ หนึ่งฟอง

เสร็จแล้วครับ...อาหารยามเช้าของแม่

เมื่อทานคำแรก...แม่บอกว่า...อร่อยมาก...

ผมไม่อยากบอกเลยครับ

ที่แม่บอกว่า...อร่อยมาก

คงเป็นเพราะ...เป็นอาหารที่แม่ชอบ

และแม่ไม่ได้ทาน...แกงไข่ผำ  และคั่วแมงจินูน...นานแล้ว

Perhaps Love...อาจเป็นรัก....จริงๆ ครับแม่...