สมัยหนุ่มๆ เพื่อนมันเล่าตลกให้ฟังเรื่องหนึ่ง 


คุณแม่ผู้มีลูกสาวสี่คนปรับทุกข์กับเพื่อน 


แม่..นี่เธอฉันละเป็นทุกข์ใจแทนอีลูกสาวคนเล็กมันจริงจิ๊ง ไม่อยากให้มันแต่งงานเลย

เพื่อน..เอ้าลูกสาวมีผัวดีจะตาย ได้เลี้ยงหลานแก้เหงา

แม่...ก็อีนังลูกคนโตน่ะ มันแต่งงานแล้วก็ไปอยู่เมืองสามโคก มันก็ได้ลูก สามคน  ส่วนคนที่สองไปอยู่สี่พระยา ก็ได้ลูก สี่คน คนที่สามไปอยู่แปดริ้วก็ได้ลูกแปดคน

เพื่อน..ดีนะได้ลูกตามชื่อเมืองเลย สงสัยชาติก่อนผัวเป็นเจ้าเืมือง  

แม่....ที่นี้อีคนสุดท้องนี่สิ  มันแต่งงานแล้วจะไปอยู่ร้อยเอ็ด