ในช่วง ๒๓ ปี ที่ผ่านมาจนปัจจุบัน ผมเป็นประธาน หรือกรรมการกำกับทิศ(steering committee) ของโครงการวิจัย หรือโครงการพัฒนาจำนวนหนึ่ง และสังเกตว่าเจ้าหน้าที่ของหน่วยงานที่ให้ทุนสนับสนุนไม่มีทักษะในการจัดการทุนสนับสนุน ปล่อยให้ความรับผิดชอบไปอยู่ในมือของคณะกรรมการฯทั้งหมด
หลายครั้งผมสังเกตว่า เจ้าหน้าที่ของหน่วยงานเจ้าของทุนไม่รู้ หรือไม่สนใจว่างานกำลังเดินตรงตามที่เคยตกลงกันไว้หรือไม่ โดยที่การประชุมคณะกรรมการกำกับทิศอยู่ในมือของผู้ทำโครงการ จะชงเรื่องอย่างไรก็ได้
ที่สกว. การประชุมคณะกรรมการกำกับทิศ ดำเนินการโดยเจ้าหน้าที่ของสกว. มีผู้บริหารกำกับ และเวลาประชุมเราจะเอาข้อตกลง ผลงาน หรือเป้าหมาย ทั้งเป้าหมายสุดท้าย และเป้าหมายรายทางมาดูกัน รวมทั้งคุยกันเรื่องเกณฑ์คุณภาพด้วย การชงเรื่องเป็นหน้าที่และอำนาจของสกว. เราใช้คณะกรรมการกำกับทิศเป็นที่ปรึกษาของสกว. และเป็นผู้ให้คำแนะนำแก่นักวิจัย เราจึงจัดการคุณภาพของผลงานวิจัยได้เป็นอย่างดี
แต่ปัจจุบันในหลายหน่วยงาน เจ้าหน้าที่ของหน่วยงานไม่เข้ามารับผิดชอบกำกับคุณภาพของผลงาน กลับโยนไปให้คณะกรรมการกำกับทิศ ตัวเจ้าหน้าที่ของหน่วยงานไม่รู้ว่าโครงการนั้นกำลังดำเนินการอย่างมีคุณภาพหรือไม่ และไม่สนใจประเด็นนั้น ไม่มีวิธีจัดการเพื่อยกระดับคุณภาพของผลงาน ไม่ได้พัฒนาทักษะในการทำงานเพื่อจัดการคุณภาพ ไม่มีการเรียนรู้จากการทำงาน
ไม่ทราบว่าผมดูผิดหรือไม่ แต่ผมรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ
วิจารณ์ พานิช
๑๕ ก.พ. ๕๖
จากที่ผมเคยได้รับการทาบทามให้เข้าไปช่วยพิจารณาผลงานงานวิจัยด้านการท่องเที่ยว โดยการเสนอจากกรรมการที่ไม่ได้อยู่ในภาคการท่องเที่ยว และต้องพิจารณางานวิจัยหลายโครงการในช่วงเวลาที่จำกัด จึงเสนอชื่อผมให้เข้าไปช่วย หลังจากที่รับปากและเข้าไปช่วยพิจารณาในฐานะผู้มีคุณวุฒิด้านการท่องเที่ยว ทำให้มีประสบการจึงขอยืนยันว่าอาจารย์วิจารณ์ ดูถูกแล้วครับ