"ธรรมชาติ"เป็นธรรมดาๆ..ที่มีเรื่องราวมากมาย. มันสรรค์สร้าง ตัวเองและ ตัวตน รวมทั้ง สรรพสิ่ง..."คน"มี บทบาทมากมายและสำคัญต่อธรรมชาติอย่างต่อเนื่อง.."มัน"..เหล่านั้น..คิดค้น..ดิ้นรน..หนีจาก..ความเป็นไปใน..ธรรมชาติ(หากแต่..ทว่า...)
"กิน ขี้ ปี้นอน " บทบาทสำคัญในความเป็นตัวตนกับ ธรรมชาติ สัตว์ "โกรธ เกลียด รัก โลภ..หลง"เป็นอุปนิสัย สันดาน เติมเต็ม ล้นเหลือ วิ่งวน..ให้อยู่กับความพอดีกับคำว่าธรรมชาติธรรมดาโลกหมุนเวียนเป็น. วัฎรจักรให้สัมผัส..(ฝืนไม่ได้..)
" เกิด แก่ เจ็บ ตาย"..จึงเป็นวัฏรสงสาร อยู่ควบคู่ไปกับ ฟ้า แลดิน..น้ำแล..ลม..ธรรมดาๆธรรมชาติ..เรื่องที่สี่ร้อยของโลกที่กลมหากแต่บูดเบี้ยว..ลูกนี้..
อ่านแล้ว ดีจังเลยครับคุณยาย
ยินดีกับเรื่องที่สี่ร้อย...บันทึกสั้นๆแต่กินใจ ครับ
สวัสดีเจ้าค่ะ.ทั้งสองท่าน..ขอบพระคุณเจ้าค่ะ..ยายธี
ทุกสิ่งล้วนกลับคืนสู่ธรรมชาติ
"กิน ขี้ ปี้นอน " เหมือนในทวิตเตอร์ของไอ้ห้าร้อย ที่เรารู้จัก และสาปแช่ง(ตามธรรมชาติ)
How are you Sr? How ever....who are ...500.....5555.....
สวัสดี คุ ณ ระพี..เมื่อเรารู้อย่างนี้แล้ว...ทำไงงงาย..เรายังเป็นเป้นเป็นเป็นกันอยู่...ทั้งๆรู้..ๆๆ..ขาดๆเกินๆไม่พอดีกันซ้ะที..กินขี้ปี้นอน..โอ้ะ.โอ่..โอ้ะ..โอ..แถมด้วยหลงโลภ.โกธรรักที่จะด่ากันให้ดับกันไปข้างนึง...อ้ะะๆๆ...ธรรมดา..ธรรมชาติ..(อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา )ในพุทธวิถี..ยายธี
สวัสดีครับ
เรื่องของคนเป็นธรรมชาติแต่ไม่ธรรมดา ลองสังเกตความไม่ธรรมดาให้ดีครับ แล้วจะเห็นว่าบางคนบางท่านมีอะไร ๆ ที่ผิดเพี้ยนไปจากธรรมชาติ เป็นความคิดในแง่มุมต้องพิจารณานะครับ