ขัดเกลา เพื่อเบาบาง...เรื่องราวของเพื่อนเกลอผู้มีหัวใจรักน้องหมา

ขัดเกลา  เพื่อเบาบาง ...เ รื่องราวของเพื่อนเกลอผู้มีหั วใจรักน้องหมา

         สาวน้อย ๒ คน เป็นเพื่อนรักกันตั้งแต่สมัยมัธยม ๑ จนถึงมัธยมปลาย   แต่ต้องมาถกเถียงเอาเป็น เอาตาย  ตัดความเป็นเพื่อนเกลอ เพราะตกลงกันไม่ได้เรื่องการพาน้องหมาไปรักษาอาการบาดเจ็บจากการถูกรถถอยมาชน(โดยไม่ได้ตั้งใจ) งานนี้ครูของเธอเข้ามาประสบเหตุพอดี  เลยต้องทำหน้าที่ไกล่เกลี่ยคู่กรณี  ช่วยเป็นธุระติดต่อหมอรักษาสัตว์  และช่วยออกเงินค่ารักษาน้องหมาให้ส่วนหนึ่ง

         ...วันหนึ่งผู้เขียนออกไปทำธุระ ข้างนอก เมื่อกลับเข้ามา พบกับกลุ่มเด็ก ม.ปลาย  กำลังถกเถียงกันเสียงเอะ อะ  นิ่งฟัง และมองหาต้นตอ  จึงเรียกเด็กกลุ่มนี้เข้ามาพบ  ปรากฏว่า คุยกันไม่รู้เรื่อง เพราะใช้อารมณ์กันทั้งคู่ ต่างฝ่ายต่างใช้อารมณ์กัน   ผู้เขียนจึงขอคุยกับคนที่ดูจะใจเย็นกว่าก่อน  ส่วนอีกคน  ให้ไปสงบสติ ก่อนและให้อยู่ห่างๆ (เป็นธรรมดา  ถ้าใช้อารมณ์อยู่เหนือเหตุและผล ยังไงเสียก็ไม่มีวันคุยกันรู้เรื่อง)  

          ผู้เขียน : เล่าให้ฟัง สิคะ ว่ามีเรื่องอะไรกัน

          หนู ม. (ม. ม้า) น้องหมาที่หนูเคยเล่าให้ฟัง  หนูอยากเลี้ยง แต่แม่ไม่ให้เลี้ยง  จึงนำไปฝาก  พ.(พ.พาน) เลี้ยง   แล้ว ๒-๓ วัน มานี่ แม่ พ. ถอยรถมาชน โดยไม่เห็น   เหยียบทับขาหลัง  หนูพาน้องหมาไปรักษา แต่ค่ารักษาแพงมาก  หนูไม่มีเงิน  จึงคิดว่าจะทำของขาย  เพื่อนำเงินมารักษา แต่ พ.เขาไม่ยอม เขาจะรับผิดชอบเอง

          ผู้เขียน : ครู เข้าใจแล้ว ว่าเกิดอะไรขึ้น  เอาละไปนั่งพักก่อน  เดี๋ยวครูจะคุยกับ พ. อีกที

          หนู พ. หนูไม่คุย กับ ม.ด้วยหรอก  หนูยินดีจะนำเค้าไปรักษาเอง

          ผู้เขียน : เรื่องเพียงแค่นี้ ถึงกับตัดความเป็นเพื่อนรักกันเลยหรือ  เอาล่ะ ครูจะช่วยติดต่อ หาทางช่วยนะ  เรามาคุยกันด้วยเหตุ ด้วยผล  ...ผู้เขียนไม่ค่อยสันทัดเรื่องนี้  จึง โทรศัพท์ ไปปรึกษาพี่สาว  พี่สาวช่วยเป็นธุระให้  พาน้องหมาไปหาหมอที่รู้จัก  และจะนำตัวเข้าไปรักษาที่โรงพยาบาลสัตว์ที่ ม.เกษตร ในวันรุ่งขึ้น  ผู้เขียนเห็นว่า จะเสียเวลา และค่าใช้จ่ายมาก  จึงพยายามติดต่อสอบถามผู้รู้   ได้ความว่า มีคลีนิคหนึ่ง คุณหมอมีความเชี่ยวชาญมาก และคิดค่ารักษาไม่แพง  จึงได้ข้อสรุปที่คลีนิคนี้  โดยช่วยออกเงินค่ารักษา ส่วนหนึ่ง  อีกส่วนเด็กๆ ช่วยกันทำขนม ไปขายที่ตลาดนัด เพื่อนำเงินกำไร  มาเป็นค่ารักษาน้องหมา

           สรุป : หนู พ. กับ หนู ม. กลับมาเป็นเพื่อนรักกันดังเดิม  น้องหมา หายจากการบาดเจ็บ

                    ก็ขัดเกลากันไป กับอารมณ์ชั่วขณะ

                                                                                                                  อาทิตย์  ๒๔  มีนาคม  ๒๕๕๖

          

         


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สายน้ำ



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ขอบพพระคุณค่ะ   คุณ โอ๋-อโณ  คุณครู tuknarak